Over het paard getild

TePaardMet rijden is het daarna nooit meer iets geworden.

8 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk, Vroeger

8 Reacties op “Over het paard getild

  1. Is dit de Emigrant zelve? Nee, zo te zien was het echte elan er toen niet. Dan wordt het later ook niks meer.

  2. Ja, dat is de Emigrant. Weldoorvoed, lui.

  3. Misschien is een paard met elektrisch hulpmotortje nog een oplossing?

  4. Het Stalen Ros, waar je wel eens over hoort. In Duitsland spreekt men liefdeloos over Drahtesel.

  5. Hehehe, grappige foto…

  6. Paarden stonden vroeger in onze buurt voor wagens van de schillenboer, de voddenman of de groentenman die net nog geen driewielige Tempo of Goliath kon betalen. Ik had er als stadsmens maar weinig mee op. Nee, pk’s waren mechanisch opgewekt, en daarvan weet ik nu nog alles. Paarden zijn leuk voor jonge meiden, wedstrijden of cowboyfilms…

  7. Dit was zo kort na de oorlog, dat er nog niet veel auto’s waren. De weinige auto’s uit het dorp waren door de Duitsers in beslag genomen, en ze kwamen later niet allemaal meer terug. Mijn ouders zijn ook nog in een rijtuig getrouwd.

  8. Ik herinner me die paardentractie nog wel tot begin jaren zestig bij deze specifieke beroepsgroepen….zelfs in de grote stad…..Ik dacht dat vooral fietsen waren meegenomen door de Wehrmacht??? 🙂

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s