Gepromoveerde fietsenmakers

Mijn fiets is nogal ernstig kapot; bovendien ben ik doende eindelijk een electrische fiets aan te schaffen. Was die financiële meevaller laatst niet een teken dat ik dat moet doen? Het is het beste voor mijn kapotte knie en kan de vreugde aan het lichaam weer terug brengen. Altijd maar aan de schrijftafel is ook niks.

Kortom, ik heb mij in verbinding gesteld met de rijwielhandelaren en -herstellers die mijn omgeving rijk is. Wat een merkwaardig stel. Twee van hen zijn gepromoveerd in de filosofie. Een derde was bankier in Zwitserland, maar woont nu hier en doet in fietsen, hoewel de financiële noodzaak blijkbaar niet erg groot is.

De bankier is me te lui. De twee filosofen hebben het hoog in de bol. Fietsliefhebbers van jongs af aan blijkbaar, misschien indertijd groen-linkse studenten met een verzetshouding tegen het automobiel. Zij verkopen nu vooral heel speciale fietsen van topmerken en hebben een duidelijke verachting voor gewone fietsen. Kennelijk hebben zij de pest aan de vele studenten in deze stad, die overwegend op nimmer gesmeerde, gammele roestkarretjes rondrijden. Ze hebben gewoon geen zin om die wrakken te reparen of banden te plakken. Beide geleerden hebben te kampen met een klein bedrijfspand, zodat ze niet kunnen expanderen en niet met de nieuwe trend van de e-fiets mee kunnen doen. Al met al geen wonder dat ze nogal knorrig zijn. Maar arrogant zijn ze ook nog. Eigenlijk zijn het eerder priesters in een kerk van dure superfietsers, die de hele tijd over nieuwe technische snufjes en nog lichtere metalen praten. Eén van hen heeft een ruimte aan de rivier gehuurd, van waaruit hij in de zomermaanden electrische fietsen laat verhuren door de jongens die ook bootjes verhuren. Dat is een groeimarkt, daar zal hij wel wat aan over houden. De andere filosoof legde een duidelijke verachting voor electrische fietsen aan de dag. Toen ik hem zei dat ik die verachting eigenlijk deelde, maar dat er in mijn geval niet veel anders op zat, bleef hij stug.

Drie andere zijn normale middenstanders, waarvan er een al bijna honderd jaar bestaat (een Traditionshaus). Hij schijnt echt goed te zijn, dat zegt iedereen, maar hij heeft niet het merk dat ik begeer en hij zit op een ongelukkige plek; dus die valt toch af. Met nummer twee heb ik bij een vorige gelegenheid contact gehad, en daar ga ik niet meer heen: waardeloze service, botte en onbeschofte medewerkers. Nummer drie moet het maar worden: een open, nog vrij jonge man, die vorig jaar een groter pand in een betere straat heeft kunnen betrekken. Een groeibriljant. Ik taxeer hem op Realschule (Mavo). Is niet erg taalvaardig, maar heeft een ijzeren geheugen en is service-gericht; hij weet nog precies wat er vorig jaar met mijn fiets aan de hand was en waarover we het jaar daarvoor gesproken hadden. Ten behoeve van de studenten adverteert hij met reparaties ook aan oude fietsen, wat sympathiek is.

Nu moet ik alleen de berging in de kelder nog uitruimen, zodat het nieuwe karretje erin kan als het zover is.

20 reacties

Opgeslagen onder Fietsen

20 Reacties op “Gepromoveerde fietsenmakers

  1. Onvriendelijke behandeling in de detailhandel vind ik echt onbegrijpelijk. Die mensen moeten toch weten hoe dodelijk dat voor je klandizie is?

  2. Ik ben bang dat veel van die mensen zich schamen en zich als mislukt beschouwen. In plaats van bediend te worden, waar zij als eerste klas persoonlijkheid een natuurlijk recht op hadden, moeten zij nu zelf bedienen, stel je voor…! Dan gaan zij lekker zitten wrokken en klagen dat de tijden zo slecht zijn.

  3. Gelukkig gaat het hier beter met de fietsenherstellers. In Duitsland ben ik in al die jaren maar 1x bij een fietsenmaker binnen geweest. In het centrum van Oost-Duitsland ging mijn binnen- en buitenband stuk. Een binnenband heb ik altijd reserve bij me, maar een buitenband niet. Ik werd toen prima geholpen.

    Een paar jaar terug heb ik nog wel eens voor iemand naar e-fietsen gekeken en toen kwam de Kettler met trapas-aandrijving er erg goed uit. Grote accucapaciteit en niet duur. Of dat nog zo is weet ik niet. Wel is men het er steeds meer over eens dat ondersteuning bij de trapas gunstiger is dan in het voor- of achterwiel.

    Overweeg je ook om een damesfiets zonder stang te kopen? Veiligheidshalve kan ik dat van harte aanraden bij mannen boven de 60.

  4. @Ximaar: Ja, de trapasaandrijving is me duidelijk. Maar van die damesfiets begrijp ik niet goed. Waarom is dat? Ik ben nogal zwaar; een damesfiets is toch altijd instabieler?

  5. En een fiets importeren uit Nederland? Daar moet de keus toch oneindig veel groter zijn?

  6. @Irene: De keuze aan fietsen is hier groter denk ik, maar het gaat nu om de keuze van een fietsenmaker/-handelaar.

  7. @Emigrant: Je hoeft niet meer met een been over de lastdrager of stang te zwaaien bij het op en afstappen. Toevallig zag ik dat vanmiddag een man in de stad doen en die had daar duidelijk moeite mee. Hij had een Flyer. Zelf denk ik dat de e-fietsen zo zwaar zijn uitgevoerd dat een stang niet meer nodig is. Er zijn ook dames van 100+ kg, die gewoon op een damesfiets rijden zonder er door te zakken.

    Maar het is ook opvallend hoeveel ‘onverklaarbare’ enkelzijdige ongelukken er zijn bij mannelijke fietsers boven de 60. Het zou goed kunnen dat de mannenstang niet echt meehelpt.

    Zelf heb ik beide (gehad) en merk(te) gen verschil. Dwz jaren op een opoefiets gereden en mijn huidige vouwfiets heeft ook geen stang.

  8. @Ximaar: O, daar was ik nog niet opgekomen, omdat ik nog heel goed met het been kan zwaaien. Maar of dat over vijf jaar nog zo is weet ik natuurlijk niet. Ik zie dat Staiger ook een variant heeft met een ver naar onderen verplaatste herenstang.
    Ja, het zal wellicht een Staiger Sinus B3 worden: http://www.staiger-fahrrad.de/produkte_detail_de,8731,12583,detail.html
    Een groot bezwaar zie ik echter tegen damesmodellen: dat ze kleiner zijn. Ik moet toch wel een 60 cm frame hebben; de dames gaan maar tot 54 cm.

  9. @Emigrant: Ik zie hier dat oudere mannen en vrouwen veel te grote nieuwe fietsen kopen. Dat geldt voor gewone en elektrisch ondersteunde versies. De reden weet ik niet, maar het lijkt er op dat ze niet op de krimp worden verkocht of dat ze zich niet goed door een fietsenmaker laten opmeten. Gevolg is dat de zadels op de onderste stand staan en dan kunnen ze nog niet goed met hun benen bij de grond.

    De framemaat hangt ook erg van het type fiets af. Vroeger was een stalen frame van 60cm en een Nederlandse vorm net iets te groot voor me (ben 176). Bij Italiaanse frames, die wat doorgezakt zijn en een rechtere zadelstang hebben, is 60cm een uitstekende maat voor me. Tegenwoordig heb ik een aluminium frame met van die dikkere buizen. Deze is 57cm en eigenlijk 1 cm te groot voor me. Maar bij 2de hands is er geen keuze en deze rijdt prima en kan ik ook goed op maat afstellen. Alleen zit er een stang van 12 cm tussen m’n stuur en stuurpen en die wil ik altijd nog eens vervangen door een kortere, zodat het stuur meer naar achteren komt en ik wat rechterop kom te zitten.

  10. Je zult er geen spijt van krijgen. Veel mensen denken dat een e-fiets een op een fiets lijkend brommertje is. Je moet wel degelijk zelf trappen. De ondersteuning geeft het voordeel dat je het veel langer volhoudt en dus langer doorfietst. Zo’n fiets is inderdaad veel zwaarder dan een gewone. Ik weet niet hoe vlak het bij jullie is, maar een steile helling opfietsen valt zelfs in de hoogste ondersteuning niet mee, het gewicht trekt de fiets naar beneden.

  11. Morgen ga ik met de fietsenboer praten, misschien ook tegelijk een proefritje maken.
    Ik woon in een sterk heuvelachtige omgeving; dat ik heuvelopwaarts moet trappen ben ik wel gewend.

  12. Bob

    Prachtige beschrijving van de gestudeerde fietsenmakers. Wat weet je eigenlijk veel van ze, heb je ze uitgehoord?

    Je doet een wel heel degelijke voorbereiding op het kiezen van de handelaar. Hast wohl Zeit übrig hmm?

  13. Bob

    Oh, en die Staiger ziet er mooi uit.

  14. Zoveel tijd heb ik nou ook weer niet: de cursus Perzisch II, artikelen schrijven, nadenken, uitrusten.
    Ik heb wel praatjes gemaakt met de fietsenhandelaren, of zij met mij. Soms willen ze hun hele hebben en houen kwijt. Bovendien hoor je in een kleine stad ook van alles via via. De Staigerman zit overigens tegenover waar jullie dochter op kamers zit (zat?). Waar vroeger een heerlijk Thairestaurant + toko in zat, waarvan de kokkin echter van haar man is weggelopen. Drama’s!

  15. @Emigrant: Dat terwijl je woonoord prominent in het Nederlandse wereldnieuws kwam (zie landkaartje in de video rechts) http://nos.nl/artikel/493683-15-jaar-geeist-tegen-spion-p.html

  16. @Ximaar: Ach! Van dat echtpaar uit Michelsbach had ik natuurlijk gehoord, maar dat er ook een Nederlander bij betrokken was wist ik niet. Vijftien jaar gevangenis, te beginnen op 61-jarige leeftijd. Dan komt hij vrij als hij 76 is; daarin ligt waarschijnlijk de grootste straf. Nog belangrijker, zonder twijfel: zo’n vonnis bespaart de Nederlandse staat veel ‘zorg’.
    Michelsbach is een van de sjiekste dorpen hier in de buurt; het is bij de gemeente Marburg ingelijfd. Een beetje een geheimtip; er zijn erg discrete straten daar.

  17. Een mooi stel, die fietsverkopers/herstellers daar zoals je ze beschrijft. Onze dochter heeft haar fiets van een heel aardige dat weet ik wel, maar ik heb geen idee of die hierbij staat. (De jongens van de bootjes ken ik natuurlijk wel, daar loop ik graag langs als ik even een rondje langs de Lahn doe, vanuit die studentenflat met die lelijke knalkleurige perspex balkonnetjes naast de mensa. Er is met ze te onderhandelen als je voor iets langere tijd een fiets huurt.)
    Veel plezier met de Staiger Sinus B3, of wat het ook worden gaat.

  18. O woont jouw dochter in een van die flats? Die knalkleuren moeten geloof ik levensvreugde uitdrukken.

  19. Zijn die dingen in ons land niet voordeliger? Internet biedt toch vele mogelijkheden? Of is het een kwestie van gunnen of praktisch denken ivm service? Wij kochten onlangs een nieuwe auto. Een spaarmobiel die de noeste, trouwe en zuinige TDi moest opvolgen. Kan er hele verhalen over schrijven. Over behandeling, aandacht, inruilprijzen, meedenken, opvolging, etc. Gekocht op 1,5 uur rijden van huis tenslotte. Bij een dealer die het echt begreep en die idd nog even nabelde of de auto naar zin was en alles ok. Kijk die gun je de deal en het onderhoud. Intussen alweer twee keer in Duitsland geweest met die flitser. Daar rijdt hij snorrend over de autobahnen, zijn thuisland brengt hem extra geluk of zo…..Veel plezier toegewenst met de elektrische fiets. Ik probeer vrouwlief ook te overtuigen van nut en noodzaak, maar die gaat nog niet over de drempel heen. Trouwens, heb je wel een stopcontact voor opladen accu in geval van nood?

  20. Fietsen zijn in Nederland niet beter en niet goedkoper dan in Duitsland. Een veel verbreid misverstand is dat ‘Hollandse’ dingen hier niet of minder te krijgen zijn. Kaas heeft Duitsland inderdaad niet, maar veel andere dingen toch wel. Er zijn wel twintig fietsmerken, waaronder enkele zeer goede. Vroeger dacht ik zelf dat de aardappel een typisch Nederlands product was. Maar Duitsland telt wel twintig rassen. Er staan kramen op de markt met heel aparte soorten.
    Bij de aanschaf van de fiets let ik inderdaad ook op de kwaliteit van de dealer. Zulke ingewikkelde toestellen kun je zelf niet meer begrijpen of onderhouden. Maar zelfs een gewone fiets gaat mijn huidige reparatievermogen te boven.
    De accu is afneembaar en kan in een van de ongeveer twintig stopcontacten die mijn nieuwbouwwoning rijk is. Je kan hem ook meenemen in een hotelkamer, als je een langere tocht maakt.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s