Club der godlozen

Een collega van mij had mij uitgenodigd eens mee te komen naar de borrelavond van de secularisten. Omdat zij Turkse is leek het me begrijpelijk dat zij naar zoiets toegaat; het zou immers kunnen dat zij in Turkije last had gehad van opdringerige religieuzen. Of misschien behoort zij wel tot de Alevieten. Die zijn van huis uit vrijwel seculier, maar hebben daarom veel problemen in Turkije. Mij leek het wel interessant om eens mee te gaan, en te zien hoe Moslims proberen zich van de knellende banden der godsdienst te bevrijden. Zoiets had ik mij tenminste voorgesteld.

Het pakte heel anders uit. Het gezelschap bleek geheel uit Duitsers te bestaan, de meesten hoog opgeleid. Aardige mensen wel. Mijn collega misstond daar niet, omdat zij tot die hogere standen van İstanbul behoort, die erg kosmopolitisch zijn en hier niet als ‘Turk’ worden opgevat. Zij was daar gewoon als Europeaan, net als ik.

Maar wat doen belijdende godlozen? Een vereniging heeft meestal een doel: sport beoefenen, postzegels ruilen, praten over het fokken van tekkels of gezamenlijk actie te ondernemen voor iets moois. Er zijn ook zat kerkelijke verenigingen, die bij voorbeeld hun kennis van de christelijke leer op een hoger plan willen brengen, of ervaringen uitwisselen, of gezelligheid in eigen kring nastreven. En er zijn religieuze groepen die naar buiten willen treden om te missioneren. Allemaal goed te begrijpen. Maar wat doet een club van mensen die alleen met elkaar gemeen hebben dat zij niet in God geloven? Gezelligheid, vriendschap? Daarvoor heb je geen ongeloof nodig.

Na een poosje bleek dat het meestal mensen betrof die in hun jeugd slechte ervaringen met de kerk of met gelovigen hadden gehad en daarover wilden praten. En dat kennelijk niet voor de eerste keer. Oud zeer gaat niet zo gauw weg. Ik heb bij voorbeeld met een farmaceut gesproken, wiens proefschrift in het water was gevallen omdat zijn promotor een diepgelovig man was, die zijn religieuze (maar niet erg christelijke) overtuigingen ook in de scheikunde voor geldig hield en sprak van allerlei geesten en boze machten in de stoffen. Het was tot een botsing gekomen; de gelovige bleef gewoon professor(!), de student had een goed heenkomen moeten zoeken. Ook interessant was een vrouw uit Erfurt, die in de DDR godloos was opgevoed, en wier familie dat ook al vóór de DDR was. Haar enige probleem was, dat zij hier in het westen steeds met religieuze mensen werd geconfronteerd, die haar buitensloten of allerlei opvattingen wilden opdringen.

Een zelfhulpgroep dus, die zich zelf echter niet wist te helpen en waar ook heel wat rancune naar boven  kwam. Daar bij moet wel bedacht worden, dat de kerken in (West-)Duitsland nog altijd veel meer macht hebben dan in Nederland. Ook wordt hier nog veel meer geloofd. Dat bleek toen er een pas verschenen boekje over het niet-bestaan van de hel werd besproken. Volgens een enquête van een paar jaar geleden gelooft in Nederland slechts 6% van de mensen in het bestaan van een hel. Hier is dat heel veel meer. Op het eind van de avond werd er inderdaad een plan gesmeed om dat boek meer onder de mensen te brengen, met andere woorden: te gaan missioneren. Vooral onder jonge mensen, bij wie de nood groot schijnt te zijn. Maar het equivalent van christelijke blijdschap was hier ver te zoeken; het geheel maakte een wat zuurpruimerige indruk.

Niet echt iets voor mij dus. Ik heb vroeger ook wel last gehad van de kerk, maar koester geen wrok. Als ex-protestant stel ik veel prijs op Kerklatijn en vooral op al die mooie muziek. En op de extra dubbele bodem die christenen altijd hebben, of zo U wilt: die partitionering, die aparte, heel andere formattering van een deel van de harde schijf in hun kop. Daarom heb ik ook nog jaren CDA gestemd. En verder: ach, laat ieder maar nach seiner Façon selig werden.

16 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Godsdienst

16 Reacties op “Club der godlozen

  1. Was dit in Frankfurt of in Marburg? Dwz ik vind Hessen ook voor Duitse begrippen erg conservatief, met een soort biblebelt tussen Kassel en Fulda.Van die mensen krijg ik de meeste jeuk. Mijn gevoel is dat ze altijd fout na de oorlog zijn gebleven. Maar ik kan me voorstellen dat Frankurt en omgeving veel losser is, alleen ben ik daar maar 1x geweest en viel het me niet zo op.

  2. Dit was in Gießen, dus ertussenin. Maar ze hebben in Frankfort ook een filiaal: http://gottlosenstammtisch.de/ En dan is er nog het landelijk verband.
    Van die Bible Belt klopt wel, daar ligt Marburg ook middenin. Werkgevers profiteren ervan, omdat extreme christenen vaak niet malen om sociale voorzieningen.

  3. Dan sluit je je liever aan bij de cultus van The Flying Spaghetti Monster, daar valt tenminste nog wat te lachen. Alhoewel die Vlaming die nu actievoert om met een vergiet op zijn hoofd op de pasfoto te mogen wel heel serieus is (http://www.hln.be/hln/nl/959/Bizar/article/detail/1602888/2013/03/25/Limburger-mag-geen-pastavergiet-op-zijn-hoofd-dragen-voor-pasfoto.dhtml)

  4. Hé, een nieuwe wereldreligie waar ik nog nooit van gehoord had.
    Zou het vergiet ook over of onder een boerka gedragen kunnen worden?

  5. Dat zou iets voor de Verenigde Staten zijn, zo’n genootschap. Daar is het tamelijk ongemakkelijk om openlijk als atheïst door het leven te gaan.

  6. Trijntje

    Mijn indruk is dat er (op zijn minst) twee groepen atheïsten zijn: atheïsten die gewoonweg atheïst zijn en atheïsten die een soort van missionair atheïst zijn: ze zien soms elke vorm van godsdienst als een groot gevaar.

  7. ‘Openlijk als atheïst door het leven gaan,’ ik kan me er nog steeds niets bij voorstellen. Van de godgelovigen is het ook maar een minderheid die daar openlijk mee te koop loopt (althans in Europa), hoewel die best een hoop te tonen hebben. Maar wat kan een atheïst nou helemaal laten zien?
    In de islamitische wereld is het nog moeilijker dan in de USA, denk ik, om openlijk als atheïst door het leven te gaan. De oplossing daar voor niet in godsdienst geïnteresseerden is eenvoudig: je zegt niets, maar ‘doet’ er dan gewoon niet aan. Dixit stultus in corde suo non est Deus.

  8. Het geloof laat bij ondergaan van de jeugdige indoctrinatie altijd zijn sporen na. Of je wilt of niet, je helemaal afkeren van wat je is bijgebracht lukt niet. Ik ben van RK-huize, en dan nog uit een tijd dat dit geloof ook in onze hoofdstad nog wat voeten in de bestuurlijke aarde had. De KVP was sterk en de KRO op de radio ook. Ontworstelen begon pas toen ik net even te vaak feilen had gezien in de praktijk. Maar nog steeds lijdt ik onder afkeer van ‘afvallige protestanten’ en de heidense barbaren die altijd maar bezig waren om anderen te onderwerpen aan hun macht en achterlijke cultuur. Het leek me ooit erg interessant om in een staat te wonen waar men geloof gewoon verbood. Zoals de Sovjet-Unie. Maar daar had men weer andere heiligevereringen tegenover gezet. Zelfs de oude leiders werden gebalsemd en bewaard voor de eeuwigheid. Beviel dus ook niet. Ik heb niets met die vereringen, vind dat alle mensen gewoon gelijkwaardig zijn en dat erfopvolging en zo meer verbannen moeten worden. Net als dominante geloven die uitsluitend en alleen uit zijn op de ultieme wereldmacht. Bestrijden met alle mogelijke middelen. Liefst met het woord, anders met het geweer. Maar ja, misschien ben ik ook wel geindoctrineerd op dat punt. Toch eens een actiegroep oprichten en dan analyseren hoe het precies zit.

  9. Inderdaad, als het er eenmaal in zit gaat het er nooit meer helemaal uit. Maar te vrezen is dat volkomen areligieuze mensen niet bestaan, en ook niet kunnen bestaan.

  10. In de VS loopt men wel enorm met zijn geloof te koop. Ja, niet het specifieke geloof, maar wel voortdurend over god dit en god dat praten, op een manier die hier als enigszins aanstootgevend zou worden ervaren. Op diezelfde manier kijkt men daar wat raar op als je ergens over je atheïsme zou beginnen.

  11. Van dat land zou ik geloof ik helemaal niets begrijpen, maar ik hoef er ook niet heen.

  12. Ik kan me ook niet voorstellen dat ik granaten op mijn landgenoten afschiet en dat dan doe uit naam van ‘ons aller’ God. Nee, dan toch liever goddelozen, weet ik wat ik er aan heb tenminste…

  13. Schieten goddelozen geen granaten af dan? Het kan mij niet schelen waar dat ding vandaan komt.

  14. Er zits iets goddeloos in het gedrag van lieden die namens God een ander vermoorden. En een Lente veranderen in een Barbaarse winter…

  15. Bob

    Ja, ik kan me zo’n clubje in W-Duitsland goed voorstellen. Hier niet en in NL ook niet.

    Hoezo kunnen volkomen a-religieuze mensen niet bestaan? Ik beschouw mijzelf wel als zodanig, geloof(!) ik.

  16. @Bob: Misschien ook wel, Bob, maar ik vertrouw het nooit helemaal; bij mezelf niet en bij anderen ook niet. Bij dieper boren, of ook bij plotseling intredende bijzondere omstandigheden, blijken zich vaak zo bizarre vormen van religiositeit te manifesteren, dat ik dan nog liever een degelijk christelijk of islamitisch geloof zou zien. Daar zit (of zat vanouds) tenminste ervaring en scholing achter.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s