Pensioen 7

Hoe ongelooflijk moe ik ben van mijn eerste fietstochtje na mijn ziekenhuisgedoe zal ik u maar niet vertellen. Oeps, heb ik het per ongeluk toch verteld. Mijn laatste tochtje was rondom Reykjavik; dat verliep heel wat vlotter.
Toch wil ik voortgaan op de ingeslagen weg en wat vaker oefenen, zodat ik vanaf Mei in staat zal zijn een ximareske fietstocht te maken, compleet met overnachtingen enzo.

De vraag waar te wonen heb ik nog niet beantwoord, maar ik ben tenminste begonnen, erover na te denken. Ik zie voorlopig de volgende alternatieven:
1. Hier gewoon blijven zitten en de vraag pas over een paar jaar beantwoorden.
2. Met een stel aardige mensen een ‘woongemeenschap voor meer generaties’ opzetten. Er is een plan voor Goßfelden, 15 à 20 woningen, waar ik aan mee kan doen. Marburg is te duur; hier kan zoiets niet.
Voordeel: Spannend, gezellig, wederzijdse hulp.
Nadeel: Goßfelden is een lelijk dorp met maar liefst twee autosloperijen. Het ligt nog tien minuten verder van de grote wereld dan Marburg.
Financieel niet zonder risico. Sociaal ook niet: zijn ze over tien jaar nog aardig, of breken dan de bitterheid en zuurheid door?
Zorg: Artsenhuis en verpleeghuis paar huizen verder. De zeer actieve en uitstekende burgemeester wil het zo regelen dat men van die voorzieningen kan profiteren. Maar tot het einde zal dat niet zijn denk ik. De burgemeester zal er ook niet eeuwig zitten.
3. Naar Leiden emigreren.
Voordeel: familie en oude vrienden bij de hand. En dat is een gróót voordeel.
Nadeel: Duur, slechte levenskwaliteit (woning, ruimtegebrek, ontbrekend landschap, voedsel)
Zorg: Alleen ziekenfonds; thuiszorg en bejaardenzorg storten in. Zelfmoordpil al in het ziekenfonds tegen die tijd?
4. Een particulier Duits bejaardenhuis zonder overheidsbemoeienis zoals in de vorige bijdrage beschreven. Zou bij voorbeeld in Bonn kunnen zijn. Of in Bad Neuenahr.
Nadeel: Kleine woonruimte. Alleen oude mensen om je heen. En de meeste mensen zijn geestelijk toch altijd al veel ouder dan ik.
Voordeel: Comfort, kostje gekocht.
Zorg: all-in tot aan het einde.
5. Welke woonvorm dan ook, maar dan in BERLIJN.
Voordeel: spannend, opwindend zelfs, een voor mij zo goed als nieuwe stad, waar heel veel gebeurt. Staatsbibliotheek, muziek, opera. Niet zo duur. Veel van mijn soortgenoten zijn er al heen getrokken.
Nadeel: ver van al het andere. De auto moet dan eigenlijk weg; in de stad staat hij maar in de weg en ik ga niet bijv. zeven, acht uur naar Nederland chaufferen. Maar omdat ik een kapot been heb kan ik niet goed zonder auto. ’s Winters is het bitter koud in Berlijn (landklimaat). Het platteland eromheen lijkt me saai.
Zorg: als overal anders in Duitsland

Als ik gewoon aan kanker sterf als ik 75 ben, zoals mijn vader en grootvader, is er niets aan de hand. Als ik ouder word en zorg behoef is alternatief 4 het beste. Mantelzorg krijg ik immers nergens. Maar het is nog te vroeg voor nummer 4. Combinatie 1 + 4 dan maar?

18 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Nederland, Persoonlijk

18 Reacties op “Pensioen 7

  1. Er zijn vast ook optie 2 ‘communes’ in plaatsen die slechts één autosloperij (of minder) hebben, misschien zelfs op aanvaardbare afstand van Leiden of Bad Neuenahr. Maar je kunt natuurlijk altijd met optie 1 beginnen.
    Ik denk stilletjes wel eens aan verhuizen naar Duitsland na het pensioen van mijn echtgenoot, maar wortelen wordt met de jaren moeilijker.

  2. Ja, het moet maar eens langzaam rijpen. Voor zo’n commune moet je een niet al te dure plaats hebben, anders rijzen de kosten de pan uit. Bovendien moet het stadsbestuur zoiets willen begunstigen.
    Er zijn inderdaad al pensionado’s die naar Duitsland emigreren. Nog niet zo veel, maar na de regering Rutte II zal dat aantal zeker toenemen.
    Het wortelen gaat het best als je nog werkt natuurlijk. Voorwaarde voor succes is als altijd de kennis van de taal en de cultuur.

  3. 5. Berlijn, dat is pas spannend! Zal ik eens héél gek doen ..?
    7.3.2013: ik heb dit alternatief maar hierboven in het stuk ingevoegd.

  4. Trijntje

    Kies voorlopig maar voor optie 1, en houd je ogen en oren open voor goede mogelijkheden voor optie 2, in een plaats die je wel aantrekt. Blijft bij 2 natuurlijk de vraag of je het op den duur prettig vindt met de andere bewoners van de woongemeenschap.
    Ik ken je natuurlijk alleen via deze blog, maar voor zover dat kennen is lijkt optie 3 niet passend bij je.
    Dus wie weet wordt het inderdaad nu optie 1; en als het nodig gaat worden over een heel aantal jaren optie 4.

  5. Zelf heb ik er nog niet over nagedacht, maar ik ben wel vaak met dit dilemma in aanraking gekomen. Allereerst doordat ik 7 jaar op de bovenverdieping van een aanleuningwoning bij mijn vader heb gewoond. De laatste 30 jaar lopen bejaardenhuizen leeg, omdat men veel meer gebruik maakt van dit soort aanleunwoningen. Die zijn dan rond een verzorgingshuis en daar bestaat de mogelijkheid om bijvoorbeeld mee te eten. De meesten doen dat niet en koken zelf. Het probleem daar was dat het verzorgingshuis bijna een kilometer verder was en je er dus weinig ondersteuning van hoefde te verwachten. Het aanleunwijkje zou liever steun bij elkaar zoeken, maar met mensen die allemaal boven de 75 waren valt dat zwaar tegen. Als jongere heb ik dan ook regelmatig een klusje bij de buren gedaan en vond toen dat wijken qua leeftijd veel meer gemengd moeten zijn.

    Een alleengaande neef van 70 woont tegenwoordig in een soort communegebouw. Een gebouw met 40 apartementen in een driehoek, met gallerijen aan de binnenzijde en daarboven een dak. Dat atrium is een sociale ontmoetingsruimte. Erg commune is het niet, alle appartementen zijn volledig zelfvoorziend. Mijn neef doet wat mee in een paar commissies, maar verder hoor ik hem er niet over. Of daar de leeftijdsgroep ook te eenzijdig is weet ik niet. Nadeel is dat het in een uithoek van Zaandam is met het voordeel dat er een grote supermarkt naast staat. Ik vermoed dat het huur is, en verwacht dat het niet veel zal kosten. Wonen in Zaandam is überhaupt erg goedkoop.

    Het derde voorbeeld betreft mijn zwager (72) en zus (65), die besloten hebben om oud te worden in hun eigen rijtjeswoning. Die woning is al een tijdje aangepast met een traplift. Beide mankeren erg veel en dagelijks komen er kuddes thuiszorg, medicijnbrengers en verpleging langs. Mijn zus is dit jaar voor de 2de keer langdurig in het ziekenhuis geweest, omdat het mis ging. Ik vraag me dan ook af hoe lang het duurt voordat zo’n ziekenhuis zegt: ‘Ga alsjeblieft ergens anders wonen met continue zorg.’ Toch is dit op zichzelf blijven wonen vaak stukken goedkoper voor de samenleving. In dat rijtjeshuis hebben ze wel alle leeftijden om zich heen en kunnen daar een beroep op doen. Hun nadeel is dat ze ver van de winkels af zitten en hun gemeente weinig tot niets aan de trottoirs doet. Bij hen merkte ik ook dat de WMO sterk per gemeente verschilt. Zij moeten voor allerlei zaken betalen, die hier in Alkmaar nog altijd gratis zijn.

    Marburg vind ik qua afmeting en voorzieningen een leuke stad. Maar ik denk dat je op een plek woont die minder handig is om bijvoorbeeld naar een supermarkt te gaan met een rollator. Dan zal je op z’n minst een rollator met dikke banden en een motortje nodig hebben, die binnenkort wel op de markt zullen komen. 🙂

    Zelf zou ik voor een vlakkere omgeving kiezen en dan valt Bad Neuenahr ook snel af. De enige vlakke kant is richting Rijn en dat vind ik qua drukte en industrie een zeer onaantrekkelijk gebied. Berlijn kan wat dat betreft een stuk aantrekkelijker zijn, maar dat zal sterk afhangen waar het in Berlijn is. Ik ben er nooit geweest, maar heb begrepen dat het erg ruim is opgezet en dat er veel fietspaden zijn.

  6. Praat eens met Jan: http://www.stroomopwaarts.com/archives/archive_2013-m02.php , die is met zoiets bezig (in NL). Zelf denk ik dat optie 5 nog de beste is. Helemaal opnieuw beginnen doe je het best in een helemaal nieuwe omgeving, dat houdt je fris. Zo’n verhuizing met het oog op latere zorg, volgens mij word je daar extra snel zorgbehoevend van.

  7. Wat leuk dat jullie allemaal zo meedenken! Ik zal het allemaal ter harte nemen, maar ik doe kalm aan.
    Binnenkort ga ik twee maal een korte periode in Nederland ‘wonen’, op proef als het ware. In het najaar zal ik dat in Berlijn herhalen, een langer aaneengesloten periode misschien.

    Rollators in Marburg: het maakt wat uit of je opgegroeid bent in Marburg of niet. De echte Marburgers hebben de genen van berggeiten en klauteren tot op hoge leeftijd de heuvel op en af. Eén verzorgingshuis hier ligt op een steile helling. Van daar naar beneden is er eigenlijk alleen enkele reis.

    Ik zou veel voelen voor zoiets als een serviceflat, maar juist dat schijnt in Nederland minder te bestaan dan ooit. Geen wonder: als ik terugdenk aan de hotels en taxi’s die ik de afgelopen vijftien jaar soms in Nederland heb mogen genieten kan ik maar tot één conclusie komen: de Nederlanders hebben GEEN aanleg voor dienstverlening. Duur, chagrijnig en incompetent. In andere sectoren zal het wel navenant zijn.
    Toegegeven, ik logeer dan in de onderklasse, want ik heb in Nederland nooit meer dan € 70–150 Euro voor een hotelbed uitgegeven, maar dat ben ik ook niet van plan. In Duitsland is dat zo tussen € 40–90.

  8. O, dat is een uitstekend idee, proefwonen. Wat goed dat je die mogelijkheid hebt.
    Mijn vader heeft in verschillende serviceflats gewoond en het probleem was steeds dat de exploitatie niet meer rond te krijgen was. Veel van die flats zijn in de jaren 60/70 gebouwd dus daar is nu groot onderhoud nodig, renovatie aan de centrale keuken wegens nieuwe wettelijke eisen en de bewoners stellen meer eisen aan hun woonruimte, die nemen geen genoegen met een woonkamer van 3×4. De service vond ik in die flats juist heel goed, maar wel duur. Er zal ook wel veel verschil zijn per flat.

  9. Trijntje

    Wat Irene schrijft over serviceflats in Nederland klopt met wat ik erover hoor. En dat onder andere de dure service heeft gemaakt dat niet genoeg mensen ervoor kozen.
    In Ede, waar ik woon, is een complex met serviceflats, waar er nogal wat leegstaan. Mijn schoonmoeder gaat daar binnenkort ‘gedwongen’ heen:
    ze woont nu in een seniorenflat, tegenover een zorgcentrum, maar men vindt die seniorenflats niet meer van deze tijd: ze voldoen niet aan de voorwaarden die nodig zijn voor ‘zorg tot het einde’: en dat is ook zo, niet geschikt voor rolstoelen, douche niet makkelijk aan te passen voor douchen met hulp en dergelijke.
    Ze gaan nu die flats afbreken en nieuwe bouwen. De bewoners gaan tijdelijk naar dat complex serviceflats, voor de prijs waarvoor ze nu wonen in de seniorenflats. Die laatste is laag voor wat ze waard zijn, dankzij een fonds van iemand die ooit die flats heeft laten bouwen, een Edese filantroop.
    Mijn schoonmoeder vindt het verschrikkelijk; ze heeft zich nu wel verzoend met de serviceflats, en vindt die ook wel mooi. Maar ze had gehoopt de rest van haar leven te kunnen slijten waar ze nu woont, en desnoods op het laatst te moeten verhuizen naar het verzorgingscentrum waar ze tegenover woont. Na de nieuwbouw van de seniorenflats gaat ook dat centrum tegen de vlakte voor nieuwbouw, ook dat centrum is te gedateerd.
    Dus zelfs als je denkt je laatste woning op deze aarde te hebben gevonden kan daar nog verandering in komen.

  10. Als je meestal oude auto’s rijdt zoals ik zijn twee autosloperijen in de buurt anders wel handig 🙂

  11. Wat een negatieve instelling zeg. Je bent toch nog lang niet zo oud dat je nu al aan je mogelijke laatste levensfase zit te denken? Zoveel verschillen we toch niet in leeftijd? Neem van mij maar aan dat je in de periferie van Leiden schitterend kunt wonen en leven. Kijk eens in Warmond, Sassenheim, Lisse, vlakbij de kust, alle cultuur in de buurt en verre vlaktes met veel uitzicht en altijd frisse lucht. Hebben ze ook veel speciale ouderenwoningen als je het echt niet kunt laten. Wat de Duitse situatie betreft; naar ik meen kent D. ook de nodige andere grote en interessante steden. Hoef je niet perse voor naar Berlijn. Aken is een prachtige stad, veel cultuur, een rits aan hoogwaardige scholen en universiteiten, eeuwenoude cultuur. Veel winkels, goede voorzieningen. Waarmee ik niks wil af doen aan Berlijn, is en blijft een prachtige stad.En tijdens de bezoeken daar heb ik heel wat groen en ‘buitengebied’ gezien. Zeker naar het oosten toe. Haarlem in ons land is ook leuk. Druk wellicht, maar ook met schitterende buitengebieden, denk aan de duinen en de zee op wandel- of fietsafstand. Maar als je echt niet kunt kiezen zijn Belgie of Luxemburg wellicht een optie???

  12. Die laatste levensfase speelt een rol op de achtergrond. Vroeger dacht ik altijd: leven in Duitsland, sterven in Nederland. Maar als nu inderdaad al die goede zorg afgebroken gaat worden …
    In Leiden en omgeving is mooi te wonen, maar het is wel een van de duurste streken va Nederland. Voor iemand met een Duits inkomen véél te duur.

  13. Op de Duitse zenders geven ze nog wel eens wat voorbeelden van pensionado’s die naar Midden-Amerika of Azie emigreren en daar van hun pensioengeld aardig kunnen leven. Al moet je kunnen omgaan met enorme criminaliteit, een lager niveau van comfort, hygiene en zo meer. Maar die lui willen eigenlijk niet meer terug. Omdat ze het lekker warm hebben en zich vrij voelen. Voor Duitsers kennelijk ook een belangrijke reden in het vliegtuig te stappen…

  14. Zeker, maar ze houden een Duits adres aan vanwege de zorgverzekering, en zodra ze serieus ziek worden zijn ze weer terug.

  15. Nog een optie: er zijn nederlandse woonprojecten in Duitsland, waar je als oudere zelf kan beslissen hoeveel zorg je wel of niet wilt. Mijn ouders hadden op de 50+-beurs in Nederland een project hier bij ons in de buurt gezien, maar zijn toch maar in NL blijven wonen (en jawel! 5 km van Leiden!) omdat de winters hier zo streng zijn.

  16. Ja die strenge winters, dat is ook een nadeel van Berlijn.

  17. Deze link:
    http://www.lvgo.nl/woongroepen/zoek-op-woonplaats/
    kreeg ik van m’n neef. Misschien vind je er iets leuks tussen. Hij woont zelf ook in zo’n construxi, maar die staat er niet tussen. Bij de meeste is een beperkte aanvangsleeftijd tussen 50 en 70. Hoe klef of vrijblijvend het is varieert enorm per project.

  18. Allen nogmaals hartelijk dank voor de tips, vooral ook over woongroepen. Ik ben op het ogenblik niet in een bui om meteen erop af te gaan, maar het wordt allemaal zorgvuldig bewaard tot het moment dat ik dat wel ben.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s