Voorheen de post

In 1874 werd in Bern de Universele PostUnie (UPU) opgericht; na de uitvinding van de postzegel een van de slimste ideeën in verband met verzending van brieven en pakjes. In heel Europa, maar ook in Egypte, Indië, Nieuw Caledonië, Uruguay en vele andere buitenplaatsen werd voortaan onder auspiciën van deze Unie post bezorgd zonder dat de afzender of geadresseerde bezorgd hoefde te worden.
Wat is dat al lang geleden! Een Nederlandse firma stuurde mij vorige week een pakje met ‘de post’. Hoe die in Nederland tegenwoordig heet weet ik niet meer; het is immers een van die geprivatiseerde bedrijven die eens per jaar een andere naam krijgen. (Eén van de laatste namen die ik mij herinner was TNT, wat aan explosieve briefbommen deed denken.) De ex-Nederlandse post overhandigt het pakje echter niet bij de grens aan de ex-Duitse post, zoals dat waarschijnlijk in vroeger tijden ging. Nee, het wordt overhandigd aan een of andere particuliere koeriersdienst. De goedkoopste, zonder twijfel; leer mij Nederland kennen. Die dienst heeft twee maal geprobeerd het pakje bij mij te bezorgen. Dat lukte niet, want ik was er niet. In de brievenbus gooien of bij de buurvrouw afgeven doen ze niet aan, want ze wilden een handtekening van me. Afhalen op het postkantoor ging ook niet: daar hebben ze immers geen banden mee. Wel vond ik na thuiskomst een briefje in de bus: of ik contact wilde opnemen. Dat heb ik gedaan, en meteen een nieuwe datum van levering afgesproken: gisteren. Maar wat er gisteren kwam, geen koerier. Telefonisch vertelde men mij zoëven glashard dat de bezorging voor vandaag genoteerd staat; dit in tegenstelling tot de schriftelijke bevestiging die ik had ontvangen. Moet ik dan weer de hele dag thuis blijven? Nu ga ik het maar halen bij hun kantoor, lacht U niet: in Staufenberg, zo’n 20 kilometer van hier. Een pakje dat misschien € 40 waard is, waarvoor zowel die koeriersdienst als ik zelf dan onevenredig veel moeite hebben gedaan. De betaalde verzendkosten waren € 13,89; de werkelijke kosten waren beslist hoger. Waarom, waarom toch? Was die universele post dan zo’n slecht idee? Niemand maakt mij wijs dat de huidige gang van zaken economischer is. Klantvriendelijker ook niet, maar dat interesseert sowieso niemand.

12 reacties

Opgeslagen onder Post

12 Reacties op “Voorheen de post

  1. Wij moeten het verdragen, de heilige markt is de baas. Vandaag en gisteren kreeg ik weer eens ongewenste post van twee verschillende loterijen, die kan ik niet retour afzender in een brievenbus doen want dan zadel ik PostNL ermee op en ze kwamen via Sandd. Sandd heeft geen brievenbussen.

  2. Alle privatiseringen veroorzaken ellende: dat merkt iedereen behalve de overheden die ze doorvoeren, en die kan het inderdaad niet schelen.
    Europa gaat vrolijk voort op de weg die Engeland en de USA al eerder waren ingeslagen – zoals bekend met verwoestende resultaten.

    Ik zou echter verwachten dat men op de ‘markt’ iets wil verdienen; daar zou ik wel begrip voor hebben. Het raadselachtige van het bovenbeschreven postgebeuren is dat het zo totaal oneconomisch en on-marktgericht is. Aan zulk gedoe verdient toch niemand iets? De afzendende firma bol.com verliest hierdoor ook een klant; ik bestel daar natuurlijk nooit meer iets.

  3. Trijntje

    Zo heeft een van mijn dochters ook al eens een pakketje opgehaald in Hoofddorp, met de trein vanuit Amsterdam. Gelukkig lag het afhaalpunt dichtbij het station in Hoofddorp.
    In Ede zijn nu afhaalpunten van DHL (zogenaamde Kialapunten), bol.com (bij Albert Heijn), maar dat is alleen als je ervoor kiest het daar af te halen. Als je kiest voor per post, dan kan dat ook, en in mijn geval wordt het dan afgegeven bij de buren als ik niet thuis ben).
    Zo’n Kialapunt is ook van belang als je wel het pakje thuis hebt ontvangen, maar je wilt het retourneren, dan kan het afgeleverd worden bij zo’n Kialapunt; dat geldt geloof ik bijvoorbeeld voor bestellingen bij de webshop van H&M; ik bestel daar nooit, maar één van mijn dochters wel, en dan schijnt dat zo te werken. Bij bol.com kan het ‘gewoon’ via het postkantoor.

    Het lijkt me dat dit alles, de versnippering van de postmarkt, het alleen maar duurder kan maken: er zijn dagen dat er bezorgers van drie of vier bedrijven post bezorgen in mijn straat. Dat kan dus alleen maar uit door alle bezorgers uitgeklede contracten aan te bieden.

    Als ik ongewenste post krijg bezorgd niet via PostNL (dat is op ’t ogenblik ‘de post’ in Nederland), dan gooi ik het toch met retour terug in de ‘normale’ brievenbus: ze zoeken het dan maar uit!

    PostNL is voor de post, TNT is een pakjesbezorger.

  4. De Nederlandse PTT was een betrouwbare organisatie, ouderwets, kostenverslindend, maar de post kwam tenminste aan. Wat daarna kwam werd met de overname slechter. Efficient is ook servicegraad lager, en men werkt met steeds meer ingehuurde bedrijfjes en ondernemertjes. Soms zie je kinderen de post rond brengen, dan weer oudere mannen of vrouwen. Hele dagen geen post meer (maandagbezorging is geschrapt). Maar pakjes gaan prima. Ook van en naar het buitenland. DHL, UPS of hoe ze maar heten, ze doen hun werk goed. Snel en als het moet met aflevering bij de buren. Wat is er mis met de Deutsche Post???

  5. Met de Deutsche Post is niet zo veel mis, maar de Nederlandse post werkt daar zoals gezegd niet mee samen.

  6. NASCHRIFT: Vandaag het pakje afgehaald in Staufenberg, of liever: achter Staufenberg. Dat was een raar gebeuren; het speet mij dat ik geen televisieploeg of althans een camera bij me had. Het was werkelijk het allerlaatste gebouw van de gemeente S., te bereiken over een heel raar bochtig wegje, waaroverheen zich dus ook al die vrachtauto’s met pakketten moeten wurmen. De afhaalruimte was in het geheel niet voor publieksverkeer ontworpen: een tochtige, slecht verlichte hal met één grote werktafel en verder allemaal hokken van kippengaas. Grappig was, dat de daar aanwezige kracht mijn pakketje niet kon vinden. Natuurlijk had ik van te voren opgebeld of het er lag, dus het móest er liggen. Na enig intern heen en weer gebel bleek het er tien minuten later toch te zijn. Ook dit leek me niet zo efficiënt. Het geheel was echter zo bizar dat het voor een excursie kon doorgaan.

  7. Met naschrift een mooi verhaal geworden. Zelf heb ik geen slechte ervaringen, omdat ik er eigenlijk nooit gebruik van maak. En dat heb ik net in een gemeentelijke enquete ingevuld. Maar ook dat ik regelmatig wat aanpak voor een van de buren. Ik ben vaak thuis en zij niet. Verder heb ik er hier af en toe 5 per dag in de straat. Dwz 2 verschillende (reclame-)postbezorgers en 3 courierdiensten. Die laatste zijn het ergste met parkeren. Ze gaan echt overal staan, wat verre van veilig is voor het fietsverkeer dat er dan omheen moet. In die enquete kwam dat maar zijdelings ter sprake, maar met de gemeente ga ik eens uitzoeken wat de parkeerafspraken zijn voor dergelijk verkeer.

    En met dat privatiseren zit ik niet zo. Ik heb wel eens ergens verteld dat ik daar een discussie op het perron over had met iemand die vond dat de spoorwegen vroeger beter waren en weer 100% een staatsbedrijf zou moeten worden. Toen zei ik dat ik voedsel een nog veel basalere levensbehoefte vond en dat je zoiets toch niet aan de vrije markt over kan laten. 🙂

  8. De spoorwegen waren vroeger ook beter, veel beter zelfs. Als ik alleen al zie wat voor lijnen hier vroeger lagen; die zijn allemaal opgeheven. We kunnen nu fietsen waar vroeger rails lagen. Doe ik ook graag, maar het schikt niet altijd. De rails die er nog liggen worden niet bijgehouden, zodat de treinen niet zo snel kunnen als ze kunnen. Hier in Duitsland dan.
    De ellende heeft ook te maken met de (vermeende?) onmoderniteit van de betreffende branche. Spoorwegen en brieven zijn niet meer belangrijk, dus die kun je laten versukkelen. Pakjes zijn nog wel belangrijk, maar kwaliteit wordt in de logistiek alleen geleverd waar zakenleven is; particulieren zijn niet meer belangrijk.
    Telefoon geldt als belangrijk, heel belangrijk zelfs, en ziedaar: dat gaat goed met geprivatiseerde bedrijven. Als je dat vergelijkt met een halve eeuw geleden, toen lange-afstandgesprekken soms wel een gulden per minuut kostten en er wachttijden waren voor verre verbindingen … . Er is alleen een grote irritatiefactor: schreeuwerige reclames, honderden telefoonwinkels waar vroeger warme bakkers waren, onduidelijke tariefstructuren, de teloorgang van het telefoonboek e.v.a. En er wordt zoveel geklept dat je de telefoon zelfs wat minder succes zou toewensen.
    Stroom is hier in Duitsland erg duur omdat een kongsi van enkele bedrijven er de baas over speelt, en de leidingnetten worden niet vernieuwd. Drinkwater is in sommige landen al in handen van Nestle of Coca Cola; dat wens ik West-Europa niet toe. Portugal begint er echter ook mee.
    Voedsel kun je wel aan particuliere boeren en hun markten overlaten, maar niet aan de staat (Sovjet-Unie), en zeker ook niet aan multinationals (Monsanto, Nestle e.a.). Wat dat laatste betreft is het misschien al te laat.

    Kijk mij eens genuanceerd wezen!

  9. Bob

    Kostelijk. Ik gebruik tegenwoordig DHL Packstation om mijn pakketjes te laten bezorgen. Nadat ik mijn mobielnummer heb opgegeven (verplicht), werkt dat wel aardig. De pakketten worden op loopafstand in een “packstation” afgegeven. Daar kun je ze een week lang afhalen met een magneetcodekaart van DHL en een pin-code die je per sms krijgt toegestuurd..
    Als bezorgadres geef ik mijn naam op en packstation nr. 101. Of dat met pakketten uit het buitenland ook mogelijk is, weet ik niet.

  10. @Bob: Het hangt ervan af met welke dienst de afzender, resp. de buitenlandse post een deal hebben afgesloten. Als klant heb je daar meestal geen invloed op..

  11. Het privatiseergedrag van nutsbedrijven was een groot rampenplan. De spoorwegen zijn officieel geprivatiseerd en geliberaliseerd. Maar de overige aanbieders rijden op trajecten die de NS als verliesgevend zag. LoversRail werd weg gepest, kortom, daar komt hier maar weinig van terecht. De taxiwereld werd geprivatiseerd. Lagere tarieven zouden het gevolg zijn, klopt niks van. Wel chaos. Chaos ook bij aanbieders van telecom, stroom, gas, noem maar op. Voor een beetje energie heb je te maken met drie instanties. Of ze echt met elkaar samenwerken is de vraag. Kortom, er is veel voor te zeggen om de bedrijven die moeten zorgen voor de basisbehoeften van de mensheid gewoon in staatshanden te laten. Kan niet meer in ons land, want de vroegere overheden hebben de kassen en rekening volgestort gekregen door de nieuwe eigenaren. Water rest nog. Gezien de malloten die ons nu regeren en hun geldhonger zal er wel weer een dealtje uitkomen met een of andere Russische of Japanse investeerder…

  12. Er zijn wel steden in Duitsland die hun eigen tram weer terug hebben gekocht. Dat kost natuurlijk een bom duiten, maar dan heb je tenminste weer een tram. En er zijn gemeenten, meestal middelgrote op het land, die zo genoeg hebben van het gesjoemel van de energiemultinationals, dat ze hun eigen energievoorziening in de hand genomen hebben. Dat wil zeggen: op gemeentegrond winnen zij zelf energie (molens, waterkracht, geothermisch, bio-afval), en als er extra nodig is kopen ze die centraal ergens in. Een gemeente staat sterker dan een individu als er met die bedrijven gehandeld moet worden. De Landkreis Marburg-Biedenkopf waar ik woon heeft een groot oppervlak en weinig inwoners. Het plan om voor energie geheel van de buitenwereld onafhankelijk te worden is waarschijnlijk haalbaar. Voor water is het sowieso haalbaar denk ik, maar dat is hier niet aan de orde.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s