Pensioen 6: zombiegevoelens

Zaterdag was ik toevallig in Leiden, privé, incognito. Leiden is echter een klein stadje en bovendien het middelpunt van de oosterse studies in Nederland. Er bleek een klein symposium aan de gang naar aanleiding van een boekpresentatie. Dat was mij geheel ontgaan, want ik kijk niet meer in programma’s van dat soort happenings. Toen ik langs de plek kwam waar het plaats vond keek ik toch even om de hoek. Daar zat een hoge concentratie van vakgenoten uit binnen- en buitenland aan de lunch, van wie ik sommigen regelmatig zie, andere al jaren niet had gezien. Ik werd hartelijk begroet en opgenomen en het sprak alweer vanzelf dat ik de rest van de middag daar zou doorbrengen. Gelukkig geen geleerde bijdragen meer, maar één praatje, drie feestredes en een borrel.
Het was niet heel erg maar ook niet heel fijn. Een beetje raar vooral. Wat heb ik daar nog te zoeken? Ik was toch al weg uit dat gezelschap? Dat heeft niet eens met pensionering te maken. Er zijn collega’s die nog twintig jaar na hun dood actief blijven in het vak, maar dat wilde ik juist niet. Ik heb ook nog twee boeken gekocht over onderwerpen die ik uitdrukkelijk aan de wilgen wilde hangen. Raar vlees-noch-visgedrag dus, waarvan het enige voordeel is, dat het de situatie nog eens duidelijk zichtbaar maakt.

2 reacties

Opgeslagen onder Pensioen, Persoonlijk

2 Reacties op “Pensioen 6: zombiegevoelens

  1. Dit zal de ontwenningsfase zijn? Een beetje vertraagd ingezet door de medische perikelen. Als je niet wilt dat hij te lang duurt, kun je volgens mij het best iets drastisch doen, bijvoorbeeld verhuizen, ver weg op reis gaan voor minstens drie maanden of je inlaten met sterk inbeslagnemend vrijwilligerswerk. Anders blijf je erin hangen en vanzelf overgaan doet het niet. En na de grote verandering ziet de wereld er dan weer fris uit. Zombiën lijkt mij voor niemand heilzaam.

  2. Twintig jaar na hun dood nog actief???? Dat lijkt me op zich al een studie of symposium waard. Ik heb zelf een paar maal branchewisselingen meegemaakt. Voel je hetzelfde hoor. Vreemde vis in een rare omgeving als je weer eens terugkomt. Moet je niet doen of willen. Weg is weg, over en uit.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s