Gezien in het ziekenhuis

Mijn zwarte canvastas had ik in de ziekenkamer even op de grond gezet. Toen ik hem weer optilde zat er een duidelijk zichtbare laag stof aan de onderkant.

Bij het standaard ziekenhuisontbijt in de afdeling maag-darm-leverziekten werd onder andere geserveerd 20 gram boter (één keer zelfs 40 gram) en vier plakken kaas. Bij de warme maaltijd was er altijd een romig toetje. Lijkt me niet echt verstandig, maar ja, ik ben geen specialist.

Herr E., die er al zeven weken lag, vernieuwde op een keer zelf het verband om zijn voet. ‘In het weekend moet je vaak uren wachten, of ze komen helemaal niet,’ verklaarde hij. Gelukkig kon hij het goed, Herr E., maar een misstand is het wel.

En dan was daar nog het raadselachtige, wat vochtige, wasachtige voorwerpje tussen het beddengoed. Was het iets als Ohropax misschien? Van mij kwam het niet.

De Uniklinik Frankfurt is ook geprivatiseerd, maar niet helemaal tot in de consequentie dat er ieder jaar miljoenen winst moeten worden afgeroomd. Het kan nog veel erger. In Berlijn zal er voor de hoge lui wel een superziekenhuis zijn waar alles nog in orde is, vermoed ik.

1 reactie

Opgeslagen onder Duitsland

Een Reactie op “Gezien in het ziekenhuis

  1. De keer dat ik mij mocht melden in het hospitaal van Dr. Dracula was het allemaal tot in de puntjes verzorgd. Niks op aan te merken. Nou ja, de dorst naar bloed, de napijn van de operatie, het gegil in belendende zalen en zo meer. Stof op de vloer lijkt me geen goed teken….

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s