Pensioen 4

Vandaag had ik maar twee dingen te doen: mijn Ausstand (afscheidsborrel) en de  verdere ontruiming van mijn werkkamer.

De ‘borrel’ was eerder een buffet; ja, ik had het zelf zo gewild, besteld per muisklik en betaald, verder niets hoeven doen. Prima catering, alles erg lekker. Het was heel prettig met de collega’s en vrienden die ik daar heb. Het gedrag van de twee bovenbazen vond ik minder prettig. De ene heeft het gepresteerd op deez’ heuglijke dag niet meer dan drie woorden met me te wisselen; die stortte zich liever meteen op de personen die voor hem van belang zijn bij zijn strategische spelletjes, en dat zijn gepensioneerden natuurlijk nooit. (Van die spelletjes van hem komt nooit iets van terecht, maar dat schijnt hij niet te merken. Was ik maar schrijver, dan zou ik hem afmaken in een roman fleuve.) De andere hield een toespraak, die op argeloze toehoorders een hartverwarmende en charmante indruk zou maken, waarvan ik echter de gehuicheldheid zeer wel doorzag. Onverwacht kwam dat niet; ik ken die mensen langer dan vandaag. En ongelegen kwam het me ook niet: het versnelt het losmakingsproces.

Wie denkt dat zo’n Ausstand om vijf uur ’s avonds plaats vindt heeft het mis: zoiets begint bij ons hier traditioneel om half twaalf ’s ochtends, maar is daarom niet minder sekt- en wijnovergoten.

Daarna moest de werkkamer nog verder ontruimd worden, wat meer werk was dan ik dacht: twee keer heen en weer rijden met mijn kleine wagen. Dat is een vervelende klus, maar daar is overheen te komen.  Zwaarder dan verwacht bleek het psychische aspect. Ik heb hier maar vijf en en half jaar gewerkt; na vroegere banen heb ik ook werkkamers ontruimd. Maar dit was de laatste, en dat voel je! Kamer achter je afsluiten, de sleutel van het gebouw inleveren, het zijn even onaangename als nodige loskoppelingshandelingen, die me nu werkelijk even uit mijn gewone doen gebracht hebben. Koffer pakken vanavond nog; een flinke staart wijn van het buffet meegegrist, en morgen moet ik inderdaad dringend naar IJsland.

6 reacties

Opgeslagen onder Pensioen, Persoonlijk

6 Reacties op “Pensioen 4

  1. Goeie reis! IJsland lijkt mij het land om uit te waaien. 🙂

    Bij mijn laatste baas heb ik maar 2 jaar gewerkt en ik had daar bijzonder weinig spullen. Bij 2 bazen daarvoor werkte ik 18 jaar en had ik 8 wandkasten, 2 tafels en 5 rolcontainertjes vol. Dat heb ik allemaal daar gelaten op wat persoonlijke spullen na. Ondanks dat het 12 jaar terug is verwacht ik in hun nieuwe kantoor (waar ik nooit gewerkt heb) nog steeds spullen van me aan te treffen. Net als ik konden/kunnen mijn collega’s moeilijk iets weggooien.

  2. Ik heb overwegend boeken; die gooi je niet weg. Ik zal ze in de de komende maanden zien te verkopen, wat tegenwoordig niet zo makkelijk is; of anders moet ik een goed onderdak voor ze vinden. Dan ligt er ongeveer 1,5 m3 bedrukt en beschreven papier. Dat moet gesaneerd worden, doubletten weg, onzin weg. Maar zomaar weggooien kan niet: het is mijn bedrijfskapitaal voor mijn Arabisch-bloek bij voorbeeld, waarmee ik in de nabije toekomst veel energieker aan de slag hoop te gaan.

  3. Trijntje

    Goede reis! Misschien ben je nu al onderweg.
    Het lijkt me inderdaad een apart gevoel om je laatste werkkamer te ontruimen.
    Geniet nu eerst maar vooral heel erg van je reis en verblijf in IJsland.

  4. IJsland lijkt goed gekozen voor een complete change of scene. Daar krijg je vast een heel ander perspectief op al dat gewerk.

  5. Lijkt me een spannende ervaring, afscheid nemen van een fase van je leven. Goed idee, zo’n tijdelijke Tapetenwechsel naar IJsland. Veel plezier!

  6. Het valt niet mee, zo’n losmakingsproces. Kan er over meepraten, soms laat je ook een deel van jezelf achter. Zoals de laatste maal dat ik voor een werkgever actief was en daar de deur achter me sloot. Ik liet een bedrijfsarchief achter met heel veel foto’s die ik nu graag zou hebben voor onderbouwing van wat boeken. Ook gewonnen reclameprijzen, natuurlijk zijn ze van het bedrijf waar je voor werkte, maar je hebt ze door jouw handelen dan toch maar binnengesleept. Helaas, wellicht liggen ze nu ergens in een grijs archief. Wat al dat papier betreft; is het geen optie om een opslagruimte te huren bij een van de bekende ketens en zo je huis te ontlasten en de ziel niet verder te belasten? Hoe dan ook, veel plezier in het land van de depressies en de geysers….en neem de tijd om te ontvlechten…of is het nu onthechten….

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s