Slanke vega

Op een bijeenkomst waar ik eens in de maand naar toe ga is ook altijd een man die ik wel sympathiek vond. Hij was eerst erg dik, en toen hij 25 kilo lichaamsgewicht verloor heb ik hem daarom zelfs bewonderd. Maar langzamerhand is duidelijk geworden hoe hij dat klaarspeelde: door de kracht des geloofs. Hij is namelijk veganist geworden. Die eten niet alleen geen vlees, maar nog een heleboel meer ook niet.
Onze bijeenkomsten worden niet gehouden om te eten; wel worden er thee, koffie en ‘iets erbij’ aangeboden. Maar zelfs de thee en de koekjes, soms iets meer, waren niet langer kosher voor onze veganist. Voortaan bracht hij zijn eigen theezakjes mee en verdween daarmee in de keuken. Van iedere koekje moest hij de verpakking en de lijst van de ingrediënten lezen en vooral ook bespreken. Dat werkt toenemend op de zenuwen. Natuurlijk mag hij eten wat hij wil, maar moet hij daar ook de hele tijd over praten? De voor- en nadelen van iedere hap luidkeels afwegen, daar vermager je wel van, maar wie wil dat aanhoren? Daar komt nog bij dat tegenwoordig het raam altijd dicht moet voor hem, anders voelt hij de tocht. Zo zonder speklaag is het maar killetjes.
Gisteren was voor mij een breekpunt. Een vrouw had zelfgemaakte hapjes meegebracht waarin ook vlees verwerkt was. Stilzwijgend werden deze niet aan Mr. Vega gepresenteerd; zo tactvol is iedereen dan wel. Maar dat was niet genoeg: nu kwam de opmerking hoe we hem toch aan de aanblik van zulke dingen konden blootstellen!?
Dan wordt het misschien tijd dat hij ander gezelschap opzoekt. Of zich thuis uitgestoten gaat zitten voelen. Van chagrijn zal hij dan die 25 kilo er wel weer aanvreten. Waarmee weet ik niet, maar dat wil ik ook helemaal niet weten.

13 reacties

Opgeslagen onder De mens

13 Reacties op “Slanke vega

  1. Tja, ook een enge stroming, al snap ik de uitgangspunten wel… . Maar om daar nu chagrijnig voor door het leven te gaan is me net even te veel gedoe… al zou ik wel een kilootje of tien kwijt willen… . Toch maar eens die koekjes laten staan… .

  2. buurtaal

    @Leo, vega is helemaal niet eng. Er een religie van te maken wel.

  3. Trijntje

    Veganistisch eten, consequent, lijkt me vooral lastig, om dat op een gezonde manier te doen. Vegetarisch gezond eten is volgens mij een stuk makkelijker.
    Het lijkt me prima als iemand voor zichzelf principiële keuzes maakt over wat te eten, of juist niet te eten; maar blijf er vrolijk bij – of beter nog: word er vrolijk van, omdat het je goed doet om je eraan te houden -, zonder dat je bij een ander het plezier in eten bederft, ook al maakt die andere keuzes.

  4. @Trijntje: Helemaal mee eens.
    Het gedrag van deze veganist is een extreme vorm van iets waarover ik me in Duitsland van meet af aan heb verbaasd: gedoe over eten. Het was altijd moeilijk met een aantal collega’s uit eten te gaan: de een wilde dit niet, de andere dat niet, een hoop getut en gezeur over voedsel. Lang voordat er iets op een bord lag waren alle ingrediënten al geanalyseerd. Dat bederft ook het plezier in eten.

  5. Bob

    Vergelijk het met stoppen met roken. Dat kost moeite, en dan is het soms moeilijk om aan te zien dat andere mensen zich niets aantrekken van de principes die jij belangrijk vindt, en er lekker op los leven zonder aan morgen te denken.
    Ik moet me ook vaak inhouden om niets te zeggen als mensen de braadworsten, lamsbouten of kreeften opstapelen op hun bord. Ik denk dan meestal bij mezelf “Wees niet zo hypocriet, vroeger was je precies zo.” Ik denk door het goede voorbeeld te geven zonder te prediken bereik je meer. Bijvoorbeeld dat mensen vragen gaan stellen.

    Deze man doer er erg veel moeite voor en kan het niet verdragen dat anderen “nog niet zo ver zijn”. Het is niet zo makkelijk om vegetarier of veganer te zijn, je moet er ook een bepaalde houding bij hebben.

  6. @Bob: Dus toch iets van religie? Niet prediken weliswaar, maar een voorbeeld geven, een houding hebben? En voor de toeschouwers: stilzwijgende bewondering van degenen die deze moeilijke weg gaan? ‘Bereik je meer … ’ – er is dus een hoger doel, het gaat niet over eten? Dan heb ik er al helemaal geen zin in. Ik zie al meer religieuze mensen dan me lief is.
    Ik eet zelf vrijwel geen vlees, omdat een arts eens heeft gezegd dat dat beter is voor mijn gewrichten, maar ik zou er niet over peinzen dat mensen te laten merken of er over te willen praten. Ik zal me zelf ook nooit vegetariër noemen of daar een principe van maken. Als er ergens werkelijk alleen maar vlees is, dan eet ik ook een stukje. Dat is in de praktijk zo twee keer in de maand, als ik ergens te gast ben. En dan vind ik het ook wel lekker.
    Aan morgen denk ik nooit, want dan lig ik al op het kerkhof. Nou ja, overmorgen dan.

  7. Trijntje

    Mijn dochter is strikt vegetariër, uit overtuiging; maar heeft absoluut niet de neiging om dat aan anderen op wat voor manier dan ook op te leggen.
    Ze lust nu ook eigenlijk geen vlees meer: net als Emigrant eet ze soms nog vlees als ze ergens te gast was, en ze wilde de gastheer/vrouw niet voor het hoofd stoten. Maar ze vindt het dus niet meer lekker, en als ze het sociaal gezien kan maken, om het zo te zeggen, eet ze het dus niet meer als ze ergens te gast is.
    Ik zelf eet hooguit een paar maal per maand vlees, lust het nog wel, maar eet het niet bij voorkeur.

  8. Bob

    Ja, er is een hoger doel, en dat is niet mijn eigen gezondheid. Als die er beter van wordt, dan is dat mooi meegenomen. Ik wil geen bewondering, navolging zou mooi zijn. Ik weet dat je het niet mag zeggen, omdat je dan meewarig wordt aangekeken, maar het gaat mij om de dieren.

  9. Trijntje

    Het gaat mij deels om de dieren, deels om de milieubelasting die groter is bij vlees eten dan bij plantaardig eten. Dus dat is wel een soort hoger doel. Ik wil dat desgevraagd ook wel uitleggen, maar alleen desgevraagd. En hetzelfde geldt voor mijn dochter.

  10. @Bob: Ik begrijp dat niet, maar ik hoef niet alles te begrijpen. Ik hoop dat je minstens zo aardig bent voor mensen als voor dieren. Dat is bij dierenvrienden niet altijd het het geval.

  11. Bob

    Mijn vriendin bijvoorbeeld is daar tamelijk extreem in en komt daar ook rond voor uit. Zij vindt dieren “beter” dan mensen. Das färbt ein Bisschen auf mich ab. Waar ze me in ieder geval van overtuigd heeft, is dat de mensen geen recht hebben zich zo arrogant tegenover de dieren te gedragen. Het is een maat van beschaving hoe je de zwakkeren behandelt, en de dieren zijn de zwakkeren. Onnodig leed moet voorkomen worden, en goedkoop vlees zorgt voor heel veel leed.

  12. Bob

    Volgende onderwerp alstublieft, ik heb mezelf niet onder controle.

  13. Valt wel mee met die controle geloof ik, maar o.k.: discussie gesloten.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s