Terug uit de hel

Dat was prachtig, het symposium over de islamitische hel in Utrecht. Het was eerder paradijselijk, want het symposium was spannend en Utrecht bleek een erg mooie stad te zijn. Dat wist ik eigenlijk wel, maar ik was het vergeten. Een beetje hels-sadistisch waren alleen het zeer lange wachten op het matige eten (we hebben twee restaurants bezocht), en de treinreis er naar toe. De profeet zei het al: السفر قطعة من العذاب ‘Reizen is een deel van de hellestraf.’ Op de heenreis anderhalf uur vertraging, op de terugreis twee. Ze bouwden aan het spoor; goed, goed: dan wordt het beter dan ooit, willen we maar geloven.
Voor mij was het het laatste wetenschappelijke congres gedurende mijn werkleven, en dat gaf een vreemd gevoel. Enerzijds het nog eens goed indrinken en genieten allemaal, anderzijds het gevoel dat het er allemaal niet meer toe doet. Maar als ik niet meer moet wil ik meer. Het resultaat, ook van de ontmoetingen met collega’s is, dat ik in de periode tot de kerst vier artikelen ga schrijven. Ben je nou helemaal gek geworden? Laatste stuiptrekkingen heet zoiets. En van de zomer ga ik al aan de slag met de uitgave van de Azama tekst over de hel; nee eigenlijk vandaag al een beetje. Daarover ga ik het hier maar niet hebben; wie zich ervoor interesseert kan nu op een aparte webpagina terecht.
De piek in de werkstress ligt nu ook achter me; nog twee maanden les geven, hoofdzakelijk vanuit routine, en het is gepiept. Kapot ben ik wel, heb zwaar roofbouw op me zelf gepleegd. Maar vanaf nu kan ik aan het herstel gaan werken. De winterdeken kan ook de kast in.
Vrijdag is hier het afscheidscongresje te mijner ere. Daartoe had ik een nieuw zomerjasje nodig, want het kon wel eens flink warm worden. Omdat ik geen tijd heb om naar Frankfort te gaan wilde ik dat ook maar in Utrecht kopen. Ik had er een half uur de tijd voor. En ziedaar, op het Oudkerkhof is een klassieke herenzaak – tip van mijn zwager, dank! – waar je goed geholpen wordt. Een verkoper die snel begreep wat ik nodig had en dat gewoon uit de kast haalde. Ja, dat is dienstbaarheid, maar niet in de zin van serviel. Nu heb ik weer eens een ‘Nederlands’ jasje. Voorname nonchalance, dat ontbreekt in Duitschland een beetje.

7 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk, Trein&tram, Universiteit

7 Reacties op “Terug uit de hel

  1. Bob

    Ik heb gisteren ook nog eens goed ingedronken, maar dan op een andere manier.
    http://www.acoustica.de/index.php

  2. Ah, hast du mit Zonen-Gabi gebechert? Die ist aber auch keine achtzehn mehr.

  3. Bob

    Zonen-Gabi ist für die Ossis was Frau Antje ist für die Holländer.

    Het wordt toch niet zo warm waarschijnlijk. Dit is nog niet je afscheidsfeestje, als ik het goed begrijp?

  4. De pensioendatum is 1 oktober. Ik moet nog ruim twee maanden les geven. Maar dit vond men de beste tijd voor een congresje, als iedereen er is.
    Nee, niet zo warm. Ik dacht, laat ik voor de gelegenheid eens een nieuwe stropdas aanschaffen. Nu blijkt echter dat mijn overhemden niet meer goed dicht kunnen. Nek is dikker geworden. Het kost ook allemaal maar.

  5. Trijntje

    Onlangs is er in christelijke kring een debat geweest over de hel, en hoe christenen daar tegenaan kijken binnen hun geloof. Een trending topic in beide godsdiensten op dit moment?

  6. @Trijntje: Nee, in de islamitische wereld is de hel zo vanaf 2000 een paar jaar trending topic geweest, maar nu niet meer. Dat was af te lezen aan de aanwezigheid resp. verdwijning van populaire uitgaafjes in kiosken, boekwinkels enz. Hetzelfde geldt voor de Eindtijd en de Jongste Dag. De belangstelling van de wetenschappelijke wereld staat in geen verband tot de religieuze trends.

  7. En nu maar hopen dat Duitsland ook niet ineens een Kunduzakkoord kent onder leiding van een kleine helse dictator die je door zijn ideetjes het recht op rust na 51 jaar werken (ik weet er na deze periode ook alles van…) ontneemt en gewoon de finishlijn verschuift of de spelregels voor uitkering van AOW en pensioen. Hier in dat mooie Nederland is men weer eens aan het polderen geslagen en verwart men bezuinigen in semilinkse kring nog altijd met lastenverhoging. Waarbij je als gepensioneerde of Vutter moet rekenen op een asociale behandeling. De jeugd heeft de toekomst, de oudjes hebben al genoeg genoten. Ik hoef maar in de kledingkast te kijken om te zien dat men gelijk heeft. Al die kostuums uit de tijd dat ik al die marketingbijeenkomsten nog bijwoonde. Het scheelt veel tijd dat zoiets straks niet meer hoeft. Richt me nu op het schrijven van twee boeken. Over zaken waar ik ook echt verstand van heb. Bepaald geen helletocht!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s