Slaap en openbaring

Nee hoor, er is mij geen engel verschenen in de droom, geen hemels visioen. Maar toen ik vanmorgen om vijf uur wakker werd stond mijn artikel mij ineens duidelijk en tot in details voor ogen.
De laatste tijd wordt ik vaak om vijf of zes uur wakker. Blijkbaar kan ik daar niets aan doen. Het biologische horloge dat op kwart voor zeven gefixeerd stond is gewoon verzet: het is een of twee uur vroeger geworden. Wel mijn eigen schuld is dat ik weer om één uur naar bed was gegaan. Dat neem ik mij nogal kwalijk: als ik dat vaker doe krijg ik steeds maar vier of vijf uur slaap en dat is ongezond.
Nog veel meer kwalijk neem ik mij dat ik de laatste twee weken een artikel had moeten schrijven en dit niet heb gedaan. Rondgelummeld, weggedroomd, fietstochtjes gemaakt. De literatuur die ik nog moet doornemen ligt op een keurig stapeltje: geen blik in geworpen. Hoe moest dat nu? Als het op het laatste nippertje af komt voordat ik het moet presenteren moet ik me weer forceren, zoals zo vaak. Resultaat: een artikel dat maar matig is; weer overspannen.
Die veertien verloren dagen zijn echter ruimschoots vergoed door de openbaring van vanochtend vroeg. Ik hoefde alleen maar de hoofdpunten even op te schrijven, dat ze straks niet vervluchtigen. Vandaag en morgen zal ik het vlees aanbrengen op dit skelet en er lucht in blazen: schepping gereed! Dan zal ik voor het eerst in mijn moeizame leven iets vóór de deadline klaar hebben.
Zie je wel, je moet niet werken en je moet niet willen. Je moet ook niet uitdrukkelijk niet-willen en je afwenden en je dat dan weer kwalijk nemen. Je moet helemaal niets. Veel meer luieren: in bad liggen, aan seks denken, iets drinken, ouwehoeren, een eindje gaan fietsen, dan komt het vanzelf. Laat het werken in jou.

En waar gaat dat artikel nou over? Daar rust embargo op tot ik het in passende omgeving heb gepresenteerd.  T.z.t. zal Emigrant berichten. To whom it may concern; waarschijnlijk in mijn andere bloek.

4 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk, Universiteit

4 Reacties op “Slaap en openbaring

  1. Ik had vorige week hetzelfde. Moest iets presenteren tijdens een meeting die was gevuld met een onderwerp dat ik niet goed kende, en mensen die ik nog nooit eerder had gezien. Ineens had ik het….ik werd er wakkker van. En het werkte perfect. Ons brein doet het dus ook als we slapen. Zelfs tijdens de seks….:)

  2. Bob

    Iets zegt me dat deze aanpak niet bij alles werkt. Bij piano instuderen bijvoorbeeld. Ik geloof niet dat ik twee weken kan luieren en dan opeens een stuk kan spelen. Misschien heb ik dan een idee om iets te componeren, als ik een componist zou zijn.

    Deze aanpak werkt bij het oplossen van problemen heel goed, of bij het bedenken van nieuwe ideeen. Of bij dingen die niet echt werk zijn, zoals verkopen of presentaties houden 😉 Gewoon werk moet er echter altijd nog gedaan worden. “Eventjes het vlees op het skelet plakken” dus.

  3. Het woord aanpak is verkeerd, Bob, het is juist helemaal niets aanpakken! Maar werken moet inderdaad ook gedaan worden: vingeroefeningen, vlees plakken, tobben of het wel goed genoeg is enzovoort.

  4. Ik ben een prima uitsteller en vind ik dat je pas dingen moet doen als ze nodig zijn en als je er aan toe bent. Dat uitstellen heeft een gunstig effect. Ik heb veel projecten meegemaakt die halverwege werden afgeblazen omdat de klant niet aan zijn betalingsverplichtingen kon voldoen. Het is dan jammer als je daar veel tijd in stopt, die later op de afvalhoop beland. Vaak dacht ik lang over dingen na om het daarna op de meest economische manier aan te pakken.

    Echt verhalen heb ik nooit geschreven, maar wel wat handleidingen van complexe apparaten/fabrieken. Ging ook immer op het laatste moment en op de zwaankleefaan-manier. Dus eerst hoofdlijnen en daarna aanvullen tot het een compleet verhaal wordt. Klanten en baas waren zeer tevreden en zelf vond ik ook dat er in stond wat er in moest staan.

    Maar ook met de meest basale dingen kan ik erg lang wachten. Toen ik van vakantie thuiskwam was mijn koelvrieskast leeg en bedacht ik die eerst te ontdooien omdat het nog lekker warm weer was. Dan haal ik maar een paar krentenkadetten voor ontbijt, want dat kan zonder beleg. De dag er op heb ik dus pas brood en beleg gehaald, want toen kon dat weer in de koelkast. Kortom ook op het laatste moment en net niet verhongeren. 🙂

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s