Zich vertalen

Het wordt tijd om mijn Arabisch-bloek ook in het Duits uit te brengen. Ik heb dus een aantal Nederlandse tekstjes van mij zelf in het Duits vertaald. Nu is een gouden regel in de vertalerij, dat je altijd alleen in je moedertaal moet vertalen, en inderdaad, mijn vertalingen vertonen gebreken. Het gaat niet om uitgangen en werkwoordsvormen, die ken ik nu wel. Als ik mijn Duits laat controleren wordt er meestal maar minimaal aan verbeterd. Maar bij deze stukjes is het vooral de toon, die niet geheel Duits is geworden. Unseriös! Ik zie het wel, maar kan het niet verbeteren. De man die mij twee jaar geleden met iets dergelijks heeft geholpen zei: maar ik wil wel de eigenaardigheden van jouw stijl bewaren. Moet ik daar blij mee zijn? Als ik de auteur van verheven letterkunde was misschien wel, maar bij populair-wetenschappelijke stukjes hoeft dat niet zo. Temeer omdat die stijl waarschijnlijk voor meer dan de helft niet eens eigen is, maar gewoon tot het Nederlands behoort.
Erger dan het vertaalprobleem is dat ik de inhoud van mijn stukjes ineens minder goed vind. Ik vrees dat het toch te veel schuim is, mooie woorden. Door er bij het vertalen zo bovenop te zitten zie ik het ineens. Kortom, ik moet niet vertalen, maar andere stukjes schrijven. En die dan later weer in het Nederlands vertalen.

1 reactie

Opgeslagen onder Schreiben

Een Reactie op “Zich vertalen

  1. (Geredde reacties:)

    Xiwel says: 26 July 2011 at 12:24
    Ik ben heel erg slecht in vertalen. Zeker naar het Duits. Het Engels ben ik veel beter machtig. Maar ook dan kan ik beter opnieuw hetzelfde in het Engels verzinnen, dan iets bestaands in het Engels vertalen.
    Maar als de verhalen al wat ouder zijn kan ik me voorstellen dat de tijd nadrukken heeft verlegd en dat je zelf anders bent gaan schrijven. Dat kan simpelweg door het webloggen komen, waardoor je door reacties een directere terugkoppeling krijgt en daar op termijn je schrijven op aanpast.
    Ik ben geen schrijver, maar een techneut. Schrijven om het schrijven doet me niets, mooi schrijfwerk is aan mij niet besteed. Zelfs taalfouten en kromme zinnen deren me niet, zolang de informatie maar goed overkomt.
    Op het internet ervaar ik dat ik absoluut niet alleen ben. Veel mensen willen iets vlot en duidelijk lezen en niet iets mooi en verwarrend lezen. Houdt in dat je texten kort moet maken, maar net niet te kort. Maar ook dat je in het begin de interesse van de lezer moet vangen, anders haakt men af of wordt er een stuk overgeslagen. En zelfs met die skippers moet je rekening houden dat zij niet in de tekst kunnen shoppen zonder kennis van het geheel. Een herkenbare logische volgorde is (denk ik) ook erg belangrijk.
    En het zou me niet verwonderen als de hedendaagse lezer van een naslagwerk dat inmiddels ook zo doet en ziet.
    Zelf wist ik bij mijn werk voor wie (medetechneuten) ik schreef, dat maakt het een stuk eenvoudiger. Heb je precies voor ogen wie het gaan lezen (blijven ze toch doen) en wie je zou willen bereiken? Volgens mij moet je op die tweede groep inzetten.

    emigrant says: 27 July 2011 at 11:25
    Ik heb veel vertaald en kan het erg goed. Maar als het nauw luistert lukt het niet goed bij Nederlands naar vreemde taal. Vreemde taal naar vreemde taal, bijv. Arabisch naar Duits, gaat vrijwel geheel niet. Dat is een hele handicap hier, maar ik maak er het beste van door gewoon de studenten in te schakelen bij de fijne puntjes in het Duits. Het is altijd afwachten of er twee of drie bij zitten die goed Duits kennen, want hier zijn de scholen ook slechter geworden.
    Ik wil niet alleen informatie overdragen, maar ook mijn persoonlijke ei leggen. Ik vertaal dus meer dan tekst; ik vertaal mijn ene ik in het andere, en dat is nogal een opgave.
    Info is er miljoenvoudig, in bibliotheken en op het internet. Maar die wordt nu eenmaal niet ter kennis genomen als het niet nog een meerwaarde heeft. Ik heb menig belangrijk standaardwerk in een universiteitsbibliotheek gezien, dat nog opengesneden moest worden! Het komt er dus wel degelijk op aan, mensen te lokken. Zijn ze eenmaal bij me dan doet bij een aantal lezers mijn sluipend (tegen)gif zijn werk, al merken ze het misschien zelf niet. Het leukst zijn natuurlijk zoekende gelovigen. Daaronder heb je er die meteen wegklikken als ze mijn teksten zien, maar ook een aantal die geboeid verder lezen en gaan nadenken. En dát is mijn doelgroep, plus eventuele studenten Arabisch, maar ik denk niet dat er daar nog veel van zijn in Nederland. Eerder nog in België.
    De door mij vastgestelde onvoldoende kwaliteit in mijn stukjes heeft ook te maken met het (althans door mij gevoelde) verschil in kwaliteit tussen beide landen. Voor Nederlanders moet het luchtig en niet te moeilijk zijn, want die moeten na vijf minuten alweer geld gaan verdienen. Voor Duitsers moet het nog altijd degelijker en substantiëler zijn.

    Leo says: 27 July 2011 at 15:27
    Bij de bladen, boeken, of commerciële websites heb ik altijd te maken gehad met eindredacteuren. Mensen die niet anders deden dan taal- en stijlfoutjes corrigeren. Zonder daarbij de strekking van een verhaal te veel te veranderen. Is een vak apart. Iedereen die iets schrijft en niet ook nog eens drie dagen over elke zin gaat zitten nadenken (of daar de tijd voor krijgt) zal eens ontdekken dat bepaalde dingen achteraf wellicht toch anders hadden gekund of gemoeten. Niets bijzonders, niemand is echt zonder fouten. Maar vertalen van NL naar Duits, Engels of Frans is best lastig. Zeker als je geen native-speaker of writer bent. Dan maak je toch soms fouten die voortkomen uit je eigen taalopbouw. Niets aan te doen. Nou ja, extra laten controleren door mensen die wel native zijn en de zinsopbouwen anders doen dan wij Nederlanders vaak gewend zijn. En zeker als het een zwaar onderwerp betreft…..

    Natascha says: 27 July 2011 at 15:34
    Je laatste alinea doet mij grinniken. Het is echt zo. Een Nederlander is to-the-point, een Duitser is wolliger. De hele epistels die je van zakenpartners krijgt…. Een Nederlandse firma schrijft iets kort en bondigs, in de trant van “u heeft nog niet betaald”, “ik ben uw nieuwe contactpersoon bij firma X”, “wilt u bij ons meedoen aan een actie”, enz. Van een Duitser krijg je een hele roman, ook als dat met 1 regel afgedaan zou kunnen worden.
    Ik vertaal wel eens toeristische websites vanuit het Duits naar het Engels of Nederlands, en die tekst wordt dan veel korter. Ook heeft een Duitser 100 woorden die eigenlijk (vrijwel) hetzelfde betekenen maar waar in het Engels of Nederlands maar 1 vertaling voor is. Je wordt bovendien bijna misselijk van de zalvende, overdreven teksten. Ik persoonlijk zou daar nooit op vakantie gaan, als ik al die hoogdravende onzin zo lees. Dat is typisch Nederlands: vertel me nou maar gewoon wat de faciliteiten van het hotel zijn en wat ik daar kan doen, dan allerlei new-age zweverige onzin.

    emigrant says: 27 July 2011 at 19:21
    Wellness, Natascha, wellness, alles voor de ziel.

    Bob says: 30 July 2011 at 12:28
    Ik zou er niet te veel aan veranderen. Dat je je teksten zo kritisch ziet, kan komen doordat je ondertussen met Duitse ogen leest, maar nog met de Nederlandse pen schrijft. Nederlanders doen het op de televisie en soms als schrijver goed in DE omdat ze zo opvallen door de andere stijl.
    Het belangrijkste is dat de inhoud serieus is. De “familiaire” toon kan helpen om lezers mee te krijgen.
    (En het is sowieso al te laat om nog een hele nieuwe stijl uit te vinden).
    Groeten,
    Bob

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s