Migrantenhuid

Bij een collega-emigrante las ik laatst dat zij uit Nederland altijd een bepaald merk badzeep meeneemt. Dat herken ik; dat heb ik ook lang gedaan. Onlangs vond ik in een kast niet minder dan vier navulflesjes handsoap van een Nederlands merk. Ik moet indertijd bang geweest zijn dat ik zonder kwam te zitten.

Dat een migrant bepaalde levensmiddelen uit Nederland meeneemt is te begrijpen, wanneer deze in het nieuwe woonland niet of slechter te krijgen zijn. Maar badschuim, zeep, crêmes? Die zijn er in Duitsland ook, misschien zelfs beter dan in Nederland. In ieder geval is hier meer keus: een groter land heeft meer fabrieken en merken. Veel zal ook hetzelfde zijn als in Nederland, omdat al die fabrieken uiteindelijk tot dezelfde multinationals behoren. Toch heb ik jarenlang met flesjes van de Nederlandse merken S* en U* gesleept. Aan mijn gedrag lag beslist geen vergelijkend warenonderzoek ten grondslag. Dat het juist zepen en badproducten betrof was misschien omdat het ‘intieme’ producten zijn, die je op je allereigenste bast doet. Ik heb een Hollands vel, daar moesten buitenlanders dus van afblijven. Zoiets moet erachter gezeten hebben, al was ik het mij natuurlijk niet bewust. Het heeft wel tien jaar geduurd voordat ik op een Duits merk overging. En blijkbaar zo abrupt dat de Nederlandse spullen voortaan in de kast onderstoften.

Tot die categorie behoort misschien ook beddengoed. Jarenlang heb ik dat ook in Nederland gekocht. Dat was niet zo vaak nodig natuurlijk, maar twee keer heb ik toch wel met lakens, dekbedovertrekken en kussenslopen gesjouwd. Dat was omdat ik Nederlandse bedden en kussens had/heb en in Duitsland had alles andere maten. Dacht ik tenminste, maar misschien is dat niet zo. Tegenwoordig zie ik in Duitsland wel overal matrassen en dekbedden in heel normale maten. Er zijn twee mogelijkheden: ik heb dat vroeger niet willen zien, of de beddenmaten zijn in het moderne Europa gelijker geworden. Ik denk dat mijn volgende beddengoed Duits zal zijn. Maar eerst moeten er nieuwe matrassen komen; eens kijken of ze hier ook Hollandse hebben.

Ondergoed daarentegen koop ik graag in Cairo, bij Omar Effendi, het merk Jil. Egypte is ook een soort vaderland.

5 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Persoonlijk

5 Reacties op “Migrantenhuid

  1. Ik ben nooit geëmigreerd, maar heb wel een aantal maanden achtereen in wat buitenlanden verbleven. In dat geval nam ik geen voorraadje van iets mee, waarvan ik verwachtte dat ik dat in zo’n land niet zou kunnen krijgen.

    Op vakantie blijf ik minder lang weg, maar ook dan koop ik gewoon van alles in het buitenland. Ik neem namelijk niet teveel mee en weet dat als het op raakt er voldoende in buitenlandse winkels te vinden is. Daarbij is Frankrijk wat duurder, maar de prijzen in Duitsland zijn vaak hetzelfde als in Nederland.

    Met shampoo heb ik in Nederland al 5 jaar een probleem sinds zo’n grootmacht op dat gebied net mijn favoriete shampoo uit het pakket heeft gehaald. Met geluk vind ik nog wel eens een fles in de eurowinkel, met Poolse opdruk. In Duitsland staat het ook nog in de schappen van Norma of Netto. Eigenlijk zou ik dus vanuit Duitsland spul mee moeten sjouwen naar Nederland. Maar ook dat is me teveel werk.

    Mijn laatste setje fietstassen heb ik speciaal in Duitsland gekocht, omdat daar meer keus is in het soort dat ik wil hebben.

  2. @Xiwel: Voor het woon-werkverkeer op de fiets gebruik ik nog altijd de stevige zijtas van Frans fabrikaat, die ik in 1995 in Nederland had gekocht. Honderd gulden, maar kan niet kapot!

  3. Voor de vakantie heb ik het liefst zo’n tas in 1 geheel, dus met 2 zijtassen en daarop een bovenvak. Die til ik makkelijk over een arm een hoteltrap op. Bij een goede NL-fietsenwinkel heb je hooguit keus uit 2 van die dingen: erg duur of erg onhandig.

    Bij Karstadt had ik een keuze uit 20. Ik heb er nu een die me iets te zwaar is, en helemaal van elkaar geritst kan worden. Wel erg stevig uitgevoerd. De prijs lag ver onder die in Nederland voor iets vergelijkbaars.

    En ter vergelijking: onze grote V&D heeft geen enkele fietstas en die ene van de Hema zag ik niet zitten.

  4. Dat Nederland het enige ware fietsland is klopt dus ook niet helemaal. Er worden hier ook veel goede fietsen gefabriceerd.
    Vroeger dacht ik ook dat Nederland hét land van de aardappel was. Maar nee, Duitsland heeft wel 22 soorten, en speciale aardappelkramen op de markt. Kortom: bei uns ist alles viel besser.

  5. Leo

    Voor mij werkt dat veelal andersom. De deo’s en aftershaves zijn in D. goedkoop en lekker. Mijn strakke boxers haal ik er ook graag en die dingen zijn van enorm goede kwaliteit. Wijn is prima betaalbaar en te verteren, net als brood. 15 km na de NL-grens is het brood al smakelijker, om het over sommig beleg maar niet eens te hebben. Dan vind ik altijd weer enorm uitgebreide puur Duitse boekwerken die mijn kennis ondersteunen of uitbreiden op het gebied van automotive en luchtvaart en zo meer. Ik kom er niet voor niets zo graag. En uiteraard liggen we onder een dekbed uit Duitsland, dat heerlijk koel is in de zomer en (opgevuld) warm in de winter. Niks problemen met maatvoering, gewoon passend bij het bed wat wij beslapen. De keuken komt uit het Zwarte Woud en de techniek van het werkpaard uit Wolfsburg. Kortom, zelfs de Schwarze Tee nemen we van daaruit mee…

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s