Fietsen achter het huis

Het fietstochtje is niet zo lang geworden; ik heb eerder een beetje het gebied verkend. Een gebied dat ik allang had moeten kennen, maar ik ontdek soms toch weer wat nieuws. Omdat ik zo verrast was vergat ik foto’s te maken in Bauerbach en Gisseldorf.
Direct achter mijn woning liggen de zogenaamde Lahnberge, die behoorlijk steil omhoog gaan tot een meter of 380. Voor een fietser is dat een barrière, door het hoogteverschil uiteraard, maar ook omdat er geen fatsoenlijke fietswegen zijn. Niemand heeft eraan gedacht dat fietsers ook wel eens buiten het dal zouden willen rijden. Als er geen wegen zijn kunnen ze dat ook bij de beste wil niet. Over de vierbaans autoweg te rijden is onveilig en onaangenaam. Er is een bospad dat schuin omhoog gaat en dus een niet al te grote helling heeft. Dan hoef ik nog maar een klein stuk autoweg en sla ik gauw rechtsaf naar de Elisabethbrunnen. Het pad aan de andere kant naar beneden is heel steil maar vooral ook slecht geplaveid, zodat het een weinig vreugdevolle afdaling wordt. Op de terugweg moet ik dat stuk zelfs lopen; dat speel ik op de fiets niet klaar.

Vandaag een alternatief gezocht en de Alte Kirchainer Weg omhoog gegaan. Die is zeer steil, maar zelfs het duwen van de fiets is daar bezwaarlijk, omdat het geen bospad is maar een geplaveide weg. Dat plaveien gebeurde echter in de zestiende eeuw, met reusachtige stenen, zodat er niet op te fietsen valt. Ik denk dat ook een fitte fietser op een MTB het daar heel moeilijk zou hebben. Het is de oude marktweg van Keulen via Marburg en Kirchhain naar de Wartburg, naar Erfurt en Leipzig en verder naar Praag en Moskou. In de loop de eeuwen is daar natuurlijk heel wat verkeer overheengegaan, maar de volksmond bewaart toch vooral de herinnering aan Luther, die hierlangs naar Marburg kwam voor de godsdienstgesprekken. Na een ruzie meet Zwingli over de spannende vraag of het lichaam van Christus bij het avondmaal werkelijk wordt opgegeten of alleen symbolisch, brak er een epidemie uit in Marburg en vertrok Luther overhaast over de bedoelde weg, uit zorg voor zijn eigen lichaam.

Wat mij verbaast is dat koetsen en wagens over die weg konden rijden, zo steil en met zulke onregelmatig liggende stenen. Of zouden die vroeger vlakker hebben gelegen? Ik vermoed dat bij de steilste stukken een stel boerenjongens gereed hebben gestaan om even te helpen duwen. Of misschien werden er voor een aantal meters een paar extra peerden voorgespannen.

Bos was er vroeger overigens veel minder. Naar kenners van de streek mij verzekeren was er vroeger akkerland. Al dat gebruiksbos is nog geen tweehonderd jaar oud en zeer eenzijdig aangeplant. Daarom waait het ook zo makkelijk om als er weer eens een orkaan is. In het dal was vroeger veel moeras en heerste de malaria.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Fietsen

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s