On the road 5

Zondag, Højmølle, 6 uur.
Vroeg wakker, want gisteren in slaap gevallen boven Tucholsky’s Schloß Gripsholm. Een heerlijk bed, dat de zwaarte der wereld wegneemt, zoals de wolken dat daarboven doen. De wolken in paradijsvoorstellingen tenminste; in werkelijkheid regent en onweert het buiten dus ik mag nog lekker wat aankeutelen en hoef niets te gaan bekijken. In hotelkamers stel ik mij altijd voor dat M. naast mij ligt, maar dat is allang niet meer zo. Als het een beetje meezit kan ik haar met Kerst bezoeken. Maar na M. kwam toch K. nog; waarom denk je niet aan hem? Het verschil in geslacht maakt toch wat uit, denk ik. Met een vrouw heb je het gevoel een oude mythe op te voeren, met een man is het meer een spel, hoewel je met mannen wel goed bevriend kunt zijn.
Maar nu eerst is E. aan de beurt. Vreemde neiging, al die personen uit het verleden te willen bezoeken. En dat reizen überhaupt: nadat ik in Frankfurt jaren lang niet was weggeweest, knabbel ik nu als een gek brokjes aardkloot weg. Het zal wel aan de leeftijd liggen.

Zondag, 22 uur. Helsinborg, Hotel Viking
Het weer klaarde op zodat ik de hele ochtend op het eiland Falster kon rondtoeren. Dat was mooi: vriendelijk dorpjes, leuke oude kerkjes, en niet te vergeten de Oostzee. Er was geen strand, het boerenland hield ineens op en daar lag zij, discreet golvend. Helemaal geen zeegevoel.
Toen naar Zweden. Onderweg moest ik nog even stoppen omdat ik in slaap dreigde te vallen op die slome Deense snelweg. De brug over naar Malmö. Dat had misschien een belevenis moeten zijn, maar het was er geen.
Zweden houdt net als Denemarken vast aan zijn eigen geld. Het was dus zaak een geldautomaat te vinden. Direct na de tol was er een toeristen ontvangstcentrum met een lief cafeetje, maar zonder de mogelijkheid geld te wisselen. De dame zei, dat ik het maar bij de volgende afslag in het inkoopcentrum moest proberen. Toch maar even gekeken in het woonwijkje achter dat café, en daar kreeg ik mijn eerste Zweedse koudeschok. Dat was altijd al zo: als je uit het warme Denemarken naar Malmö kwam was daar die schok: hoe kunnen de mensen zo koud leven, hoe kan een stad zo dood zijn? Welnu, Malmö schijnt na de toetreding tot de EU te zijn opgeleefd,maar dit wijkje was nog een toonbeeld van de oude Zweedse geest. Saai, saai, saai, geen voorzieningen voor mensen, alleen een zitje naast de vuilnisbakken, geen winkels, een basketbalveldje dat bij gebruik meteen honderd mensen stoort. Overal auto’s; allicht, zonder auto ben je hier nergens. Maar de auto’s waren overwegend nieuw en niet van de goedkoopste soort, dus het moet ook nog een tamelijk gegoed wijkje zijn. Hoe moeten kinderen zich ontwikkelen die hier opgroeien? Iedereen zal weer heel verbaasd zijn als ze op school om zich heen gaan schieten of bejaarden afslachten.
Het winkelcentrum verderop dan. Inderdaad een geldautomaat, en verder een gigantische opeenhoping van buitenproportionele supermarkten en andere hallen. Bij Marburg is er ook zo’n weitje, omdat daar geen plaats is in de stad, maar dit was wel tien keer zo groot! En hoewel het zondag was was alles volledig in bedrijf. Zo stel ik mij Amerika voor. En dat is de tweede schrik die Zweden teweeg brengt. Zweden is verder dan Nederland en zeker dan Duitsland, verder in een bepaalde sociale ontwikkeling bedoel ik, in Amerikanisering, en dat maakt mij niet gelukkig. De Zweden zelf ook niet geloof ik, maar wie zal het tij nog keren?
Mijn bezoek aan Landskrona heb ik afgelast, wegens slagregens. In Helsingborg voor de nacht ingecheckt. Een aardig stadje, maar helaas is daar op zondag alles op slot, de winkels, maar ook de café’s en de restaurants, op een paar Chinezen na. Toch liepen er mensen te flaneren. Anders dan in Duitsland en heel verheugend: jonge gezinnen met kinderwagens. Misschien wonen die wel in zo’n saai wijkje en komen ze hier wandelen omdat dat naar hun begrippen gezellig is. Achter die kinderwagens vaak gemengde paren, Zweeds+Migrant bedoel ik, en dat is ook verheugend. Zo lost tenminste dat probleem zich op den duur vanzelf op.

1 reactie

Opgeslagen onder Zwedenreis

Een Reactie op “On the road 5

  1. (Geredde reacties:)

    cohler 08/24/2010 05:01:27 PM
    Itt vliegen en treinen kan autorijden sterk geestverruimend werken, wanneer de wegvulling en auto weinig geestcapaciteit vergen en het volgende hotel en blogje naderen.

    Sociaal feministisch socialistisch paradijs Zweden is de Volvo-variant van de DDR?
    —–
    emigrant 08/24/2010 07:04:33 PM
    @Cohler: In de tijd vóór de EU, en van het Zweedse socialisme, had het daar wel wat van weg. Maar nu is het sterk kapitalistisch geworden. De mensen denken de hele dag aan koopjes halen.
    —–
    Bob 08/25/2010 08:35:37 AM
    De blogger in Emigrant bloeit op! Weer een mooie aflevering, ondanks een of twee kleine Germanismen (inkoopcentrum, wegens slagregens).

    Zal ik je vertellen dat ik ooit nog eens een stukje geprogrammeerd heb aan die brug naar Malmö? Echt waar. Ik ben er echter nooit geweest.

    Ga je E. nu echt bezoeken of was dat ook fantasie?
    —–
    Leo 08/25/2010 11:29:20 AM
    Dat saaie van die woonstekken vindt je vaak al terug in de films die uit die streken vandaan tot ons komen. Vandaar dat de porno er zo opleefde in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Je moest toch wat he? Wat die menghuwelijken betreft; Zweden kent een tamelijk streng integratiebeleid. Inburgering is iets dat voor iedereen van buiten komend even lastig is. Zo moet je de taal spreken, en liefst vloeiend, een abonnement hebben op de lokale kranten en zo meer. Geen vrijblijvendheid zoals bij ons in NL. Als dat lijkt op Amerika hebben ze daar dan toch nog iets goeds van opgestoken. Zweden zijn intelligente lieden, mooi ook vaak, hoewel ik er ook wel eens wat ‘bijzondere lui’ ben tegengekomen….
    —–
    emigrant 08/25/2010 12:01:28 PM
    Naschrift over de gemengde paartjes in Helsingborg: Inmiddels bij de real existierende E. aangekomen hoorde ik daarover het volgende. In het ongastvrije Denemarken krijgt de niet-Europese helft van zo’n paartje geen verblijfsvergunning. Daarom gaan er veel paren uit Denemarken vlak over de grens in Zuid-Zweden wonen, want daar krijgen ze er wel een. De man blijft gewoon in Denemarken werken en forenst met trein of auto. Die tol is voor reizigers heel duur, maar als je een abonnement neemt of in de streek woont is het goedkoop. Dit had jouw brugprogrammering vast niet voorzien, Bob.

    Wat de Duitse taal betreft: ik spreek onderweg Engels, hier in Vingåker Nederlands en Engels en een beetje Zweeds. Toch zijn mijn eerste woorden ’s ochtends, zonder erg: Guten Morgen, en ook na het ontwaken uit een kort middagslaapje bleek mijn eerste zin in het Duits te zijn.
    —–
    Marjan 08/25/2010 01:10:12 PM
    Saai, saai, saai maar toch één van de rijkste, beste landen ter wereld. Zou dat de prijs zijn, dat het alsmaar saaier wordt, zoals in een verse vinex-wijk of een dure villawijk of zoals in de hemel.

    We moeten een soort onderklasse hebben en koesteren en verwennen omdat ze het leven en straatbeeld kleur geven: hangjongeren, werkloze jonge mannen, sjacheraartjes, loempiaverkopers, kinderen die buiten kattekwaad uithalen, een handvol daklozen die elke dag om vier uur soep en brood krijgen van een bejaarde vrijwilligster, een dorpsgek, een gezellige junk, een ontspoord vrouwtje dat haar 45 katten in de keurige tuintjes van de buren laat schijten.

    Na M kwam K. Je denkt meer aan M dan aan K….hoewel je met mannen toch goed bevriend kunt zijn. Ik lees hieruit dat jij meer een vrouwen-vriend-mens bent.
    Mij lukt het niet of hoogst zelden om met een vrouw een goede vriendschappelijke relatie te hebben. Vrouw met vrouw is mythe noch spel.
    —–
    emigrant 08/25/2010 05:36:29 PM
    @Marjan: Is Zweden nog steeds een van de rijkste landen ter wereld? Dat was zeker zo in de jaren zeventig, toen ik er ook al kwam. Maar wat betekende rijk dan? Ik herinner me kale etalages vol pakken melk en bossen worteltjes, en losse importtomaten in een foedraaltje voor een onwaarschijnlijke stukprijs. Het maakte toen werkelijk geen rijke indruk. Of het land nu nog zo rijk is weet ik niet, maar de sociale voorzieningen zijn er nog wel in orde.

    Ik weet niet of ik meer een vrouwen-vriend-mens ben. Ik heb in mijn leven vaak tussen de geslachten geswitcht. Uiteindelijk kwam en komt het er altijd op aan, wie ik toevallig ontmoet.
    —–
    Marjan 08/25/2010 08:09:46 PM
    Hier haalt Zweden bij één of andere Amerikaanse rangorde van beste land om in te leven een derde plaats:
    http://www.telegraaf.nl/binnenland/7431059/__Ons_land_een_van_beste_om_in_te_leven__.html

    Als je naar inkomen kijkt dan staat Zweden op de 13de-17de plaats, iets boven Duitsland, iets onder Nederland.
    http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_(nominal)_per_capita

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s