On the road 6

Van Helsingborg naar Vingåker. De tank nog maar even vol gedaan voor de lange rit, want wie zegt mij dat er onderweg in die leegte ook een benzinepomp staat? Deze gedachte bleek absurd te zijn: ongeveer iedere veertig kilometer was er een afrit met een winkelcentrum. Daar zijn benzinepompen, supermarkten, outlets, bouwmarkten, IKEA’s en wat Zweden verder nog nodig hebben. De mensen uit de wijde omtrek rijden dus hier naar toe om hun boodschappen te doen. Dat heeft tot gevolg dat nu ook de eenvoudigste dorpelingen kunnen beschikken over gevulde olijven en parma-ham, maar ook dat er in de dorpen geen winkels meer over zijn. Geen bakker en geen groenteboer, dat lijkt me het ergst. Veel Zweden bakken dan ook zelf. Terwijl ooit in de prehistorie was ontdekt dat het handig is als één mens bakt voor vele anderen, zijn we nu beland bij: ieder voor zich.
110 km per uur is toegestaan, hier en daar 120. Verkeer is er nauwelijks, dus het schiet best op. Het grote gevaar is in slaap te vallen, want prikkels in de vorm van andere auto’s of een boeiend uitzicht ontbreken. Hier en daar dus maar even pauze in zo’n centrum: een kop koffie en even rondkijken in de nieuwe wereld van shop until you drop. De lucht is zo fris tussen al die naaldbomen dat je er haast niet lekker van wordt.
In die moderne winkels heeft nooit iets een normale prijs. Het is eeuwig uitverkoop, alles is een zomeraanbieding of een superknalkoopje, drie halen twee betalen enzovoort. Een patent middel om mijn kooplust te doden, maar Zweden schijnen het juist leuk te vinden. Er zijn in zulke centra ook motels: die zijn misschien niet veel bijzonders, maar toch aanvaardbaar voor een nacht. Waarschijnlijk was mijn zoeken naar een hotel uit de oude wereld in het midden van een stad volledig verouderd gedrag.
Het landschap wordt interessant na Jönköping. Daar begint de Vättern, een heel groot zoetwatermeer met een eiland in het midden. Het licht is daar dadelijk anders. Een langere pauze gehouden in Gränna, een alleraardigst maar wat vertoeristiekt plaatsje vol met houten huisjes. Het is leuk om daar even te wandelen, met zicht op het meer, hoewel er eigenlijk niets speciaals te zien is. Het dorp ontleent zijn bekendheid aan de vervaardiging van zuurstokken (polkagrisar), een product van zeldzame overbodigheid. Aardiger was het jaren-vijftig café Fiket, en de knäckebrödbakkerij ernaast.
In een van die tankstations heb ik even een gedetailleerde landkaart bekeken. Zou het niet mooi zijn om een stuk af te snijden over Hällestad en Fingspån? De wegjes zagen er echter erg secundair uit en dat heb ik maar niet gewaagd. Voor je het weet zit je op een ongeplaveide eenbaansweg. De gewone rijksweg over Katrineholm bleek driebaans te zijn, zodat je af en toe kon inhalen of ingehaald kon worden. De Zweden rijden natuurlijk sneller dan de toegestane 80 of 90, maar ik niet; ik ga hier geen bekeuring of gevangenschap riskeren.
Joanna had het wat moeilijk met het vinden van het niet bestaande adres van E’s buitenhuisje, tien kilometer buiten Vingåker. Telefonische geleiding was noodzakelijk, maar om vijf uur was ik er. Het verblijf hier in Vingåker komt niet in het blog: het is privé en bovendien niet on the road.

1 reactie

Opgeslagen onder Zwedenreis

Een Reactie op “On the road 6

  1. Emigrant

    Geredde reacties:

    AUTHOR: Marjan DATE: 08/25/2010 01:34:05 PM

    Sjonge, ik reageer op on the road vijf en plop, nummer zes staat er ook al. Ik wil daar ook een keer rijden.

    Je zit nu dus in de frisse lucht, in een boshuisje maar wel met telefoon en internet dus ik neem aan ook verwarming, stromend water en zo’n fantastische supermarkt op minder dan een half uur rijden.
    Samen met E, twee potjes gevulde olijven voor de prijs van één. Lekker toch?
    —–

    AUTHOR: cohler DATE: 08/25/2010 02:13:49 PM

    Een Zweedse krimi: Mannen die vrouwen haten; pas op voor de Zweedse geëmancipeerde vrouw Lisbeth Salander.

    Inte på vägen, dus beter geen tochten naar de supermarkt.
    Terrängkörning heet daarom het volgende logje.
    —–

    AUTHOR: Leo DATE: 08/26/2010 09:19:58 AM

    Telkens als dit mooie open en lege landschap wordt beschreven begrijp ik de bekende schrijvers van thrillers uit die streken. Die uit verveling een zodanige fantasie ontwikkelen dat ze tot de top van de Europese schrijverswereld in dit genre behoren. En jij maakt mij erg blij met deze Noord-Europese avonturen. Ik zie het landschap gewoon aan me voorbij trekken! Maar dat shoppen, dat moet je wel doen hoor. Wie weet wat je zoal tegenkomt. Voor een verzameljunk als ik ben een zonderlinge afwijking om niet even te gaan kijken….
    —–

    AUTHOR: emigrant DATE: 08/26/2010 12:46:05 PM

    @Leo: Even een opzetje voor een Zweden-thriller: “De winter was streng geweest; het was al April toen sneeuw en ijs eindelijk verdwenen en de oude Arvid voor het eerst weer het botenhuis inliep om te kijken of alles in orde was om met de roeiboot het meer op te gaan.”
    De man krijgt een reuze-schok: in zijn boot ligt een dode vent. Hij ziet eruit alsof hij pas gisteren is gestorven, maar de snel opgeroepen politie en de lijkschouwer stellen vast dat de man daar al van voor de inval van de kou heeft gelegen. Hij is dus a.h.w. diepgevroren. Arvid, die daar al twintig jaar alleen woont en als een zonderling geldt, wordt eerst verdacht door de politie, maar al spoedig blijkt dat …

    Ik wil in Zweden nog een Tenson jack voor de herfst kopen. Hier in het dorp lukte dat niet, dus ik zal zondag eens een van die outlets proberen.

    —–

    AUTHOR: Leo DATE: 08/27/2010 11:14:42 AM

    @Emigrant – Over talent gesproken….je kunt zo beginnen hoor…als thriller/romanschrijver …

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s