On the road 2

Naar Zweden, op bezoek in Vingåker. U weet wel: bij Katrineholm linksaf en dan nog zo’n 30 km. over de 52. Het vlugst zou zijn met het vliegtuig te gaan, zoals ik dat al vaker gedaan heb. Met Lufthansa had het minder dan € 200 gekost, als ik vroeg geboekt had. Ik ben niet vergeten vroeg te boeken, maar heb er bewust van afgezien, omdat ik een onverklaarbare zin heb om met de auto te gaan. Daar ga ik vast nog spijt van krijgen.
Helemaal onverklaarbaar is dit verlangen toch niet: de 100 km. naar het vliegveld Frankfurt zijn steeds een kwelling met taxi en trein, vooral op de terugweg. De eigen auto nemen en bij het vliegveld parkeren is idioot duur. Hoe dan ook, altijd een uur marge nemen en een uur wachten. Als er geen vertraging is. De vliegtuigen landen ten noorden van Stockholm en ik moet zo’n 100 km. ten Zuiden van de stad zijn. Bagage ophalen en over land naar Vingåker duurt drie uur. Tel daarbij de twee uur van het eigenlijke vliegen nog op, dan heb je al acht onprettige uren.
Met Ryan Air ben ik twee jaar geleden gevlogen. Dan land ik in Nyköping, dat ligt gunstiger. Maar het Duitse vliegveld Hahn is verder en de vliegtijden zijn ongunstig; ik moet daar minstens één keer overnachten. Dat is ook weer tobben, en die Ryan Air wordt steeds onaangenamer.
Toch duurt vliegen nog korter dan de autoreis. Maar ik heb me nu in de kop gezet dat ik met de auto wil; basta. Ik vind het altijd wel gezellig bij mezelf in de auto. En het is een slappe compensatie voor een oud idee van me, dat ik nooit heb uitgevoerd: met de fiets van Zuid naar Noord-Zweden, midden door, langs Vilhelmina. De bossen zingen daar namelijk eeuwig; dichter bij de eeuwigheid kun je niet komen in dit leven, en het is er zo eentonig als de hemel zelf.
Het is 1300 km naar Vingåker en dat kan dus in twee dagen. Maar dat lijkt me ál te saai. Ik neem er langer voor en zal onderweg nog wat rondkijken. Als er wat te kijken valt, want de route is in principe nogal vervelend. Göttingen is te dichtbij, Lübeck ken ik al. Northeim misschien; is dat leuk? Over de nieuwe brug over de Sont zal ik heen rijden; die zie ik dus niet. Helsingborg dan; daar ben ik nog nooit geweest. Motala? Dat stond vroeger op de radio van mijn ouders. Örebro hebben we op school bij aardrijkskunde geleerd, waarom weet ik niet meer. Zeker een lucifersfabriek.
Het zal niet meevallen aan dit traject een verhaal te ontlokken, maar ik ga het toch proberen. En als er niks komt, dan niet. Het is maar een blog tenslotte.

1 reactie

Opgeslagen onder Zwedenreis

Een Reactie op “On the road 2

  1. Geredde reacties:
    —–
    Marjan 08/20/2010 01:18:47 PM
    ‘Ik vind het altijd wel gezellig bij mezelf in de auto.’
    ..heerlijk!

    ‘zo eentonig als de hemel zelf’

    Op mijn 18de verjaardag zat ik in de trein van Stockholm naar ergens middenin Zweden, met nog vier jonge mensen. We gingen een trektocht maken. We begonnen in een groot bos. Na vier dagen bomen, bomen, bomen was ik rijp voor zelfmoord. Gelukkig kwamen we toen in een gebied met rotsen en korstmossen en armetierige struikjes.

    Natuurlijk zit er een verhaal in.
    —–
    cohler 08/20/2010 02:14:49 PM
    Ik heb nog op mijn vakantielijstje staan: Rügen (Sassnitz) – Bornholm(DK) – Ystad.
    —–
    Leo 08/21/2010 04:05:09 PM
    Ik onderschrijf de ervaringen met de reizen per vliegtuig. Heb er zo vaak ingezeten in die gevleugelde tubes dat mijn liefde voor die tuigen bijna verdween. Binnenkort vliegen we weer. Het gedoe er omheen staat me al tegen. Maar ja, rijden naar de bestemming die we voor ogen hebben is geen echte optie. Stockholm ben ik ooit eens geweest en ik weet nog dat die trip van stad naar vliegveld (en vv) enorm lang was. En Frankfurt was heel vaak mijn bestemming voor allerlei conferenties, de IAA en ook cursussen in Mainz. Het was een relatief chaotisch vliegveld vond ik altijd. Helemaal als het vliegtuig waar ik in mee moest op een zgn. ‘Aussenposition’ geparkeerd stond en de busreis van gate naar vliegtuig net zo lang leek te duren als het vliegreisje naar Schiphol. Ik vloog meestal met Luftie, maar dat zat hem vooral in de dagrandverbindingen van deze maatschappij. Voor het eten aan boord of de service van de stewardessen hoefde je het niet te doen….
    —–
    Xiwel 08/22/2010 11:19:04 AM
    Ik zie de reis altijd als een belangrijk onderdeel van m’n vakantie of een dagje weg. Dat moet ook wel, want anders hou ik geen vakantie van mijn fietsvakantie over.

    Toch heb ik dat ook met vliegen. Bij elkaar heb ik een jaar gewacht op luchthavens, maar dan kijk ik naar andere mensen of loop er een rondje. Erger vond ik het dat we een keer 2 uur in een vliegtuig moesten wachten.

    Naast fietsen ga ik het liefst met de trein en dan geen nachttrein, maar intercities (RE/TER) die overdag rijden. Je schiet er flink mee op, hebt mooi uitzicht, spreekt de locale bevolking en je kan elke 30km uitstappen als het niet bevalt, of als je een mooie stad ziet. Die uitstapvrijheid is er met vliegen niet en zelfs met de auto hebben mensen geen zin om onderweg van de snelweg te gaan en een mooie stad te bekijken.

    Ik ben 1x door Zweden gefietst van Helsingborg naar Oslo. Dus 2x een veerpont. Die laatste beviel me erg slecht. Een vierkante bak bij windkracht 7. 95% van de opvarenden zat of ging naar het toilet. Zweden vond ik toen niet aantrekkelijk door de grote afstanden en de zeer schaarse bewoning. Dan heb ik toch veel liever Duitsland, Frankrijk of GB.
    —–
    cohler 08/22/2010 02:17:56 PM
    Istie al onderweg?

    Aan de Deense kant van Helsingborg ligt Elsinore met het beroemde kasteel, nu Kronborg geheten.
    Vraag op het kerkhof nog even hoe het met Kings jester Alas Yorick is.

    Ook niet ver: Slot Frederiksborg, in Hollandse bakstenen renaissancestijl.
    —–
    emigrant 08/26/2010 12:54:42 PM
    @Cohler: In Ystad ben ik ook een paar keer geweest. E. had vroeger een zomerhuisje even daarbuiten. Een aardig stadje, dat je misschien ook kent uit de Wallander-krimi’s op TV.
    —–
    cohler 08/26/2010 02:13:28 PM
    Opsporing verzocht
    De heer E. en zijn onafscheidelijke laptop zijn voor het laatst gesignaleerd boven een kopje koffie op een WiFiplein van een socialistisch inkoopparadijs. In zijn aldaar verzonden laatste digitale verklaring maakte de heer E. melding van onenigheid in zijn reisgezelschap Anna, Hanna en Johanna omtrent het vermeende reisdoel: the road naar de adresloze zelfbouw-boomkast van ene E. in een eeuwig zingend Zweeds Ikea-bos en hij verzocht daarom dringend om opgehaald te worden uit het Småland-paradijs.

    Voor een misdrijf wordt gevreesd. Van E. ontbreekt sindsdien elk spoor nu bovendien intimi van de heer E. desgevraagd hebben verklaart dat E. hoogstwaarschijnlijk slechts een web-AE is van E.
    Volgens de politie had E. geen banden met de onderwereld.

    De politie wil graag in contact komen met mensen die antwoord kunnen geven op de volgende vragen.

    ø Wie kan iets vertellen over het leven en de contacten van E.?

    ø Wie kan iets vertellen over de bezigheden van E. in Zweden en Marburg?

    ø Wie heeft in de dagen voor de verdwijning een mythische vrouw in een Björn Borg-jas in het Göta kanal in de omgeving van Småland of het Kinderparadijs gezien?

    ø Wie kan iets vertellen over de Ikeakast-inbussleutel die op een naamloos bospad (nabij Vättern of Vänern) is achtergebleven?

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s