Iran 2010 – Stropdassen

Een beeld uit Isfahan dat ik ineens weer voor me zie. Twee jongens van een jaar of twintig, in een hoek van een café, tonen elkaar hun stropdas en bewonderen en passen elkaars exemplaar.
De stropdas geldt in Iran officieel als ongewenst. Het is een symbool van westerse decadentie dat door hogere heren en staatsdienaren sinds dertig jaar niet meer gebruikt wordt. En dus willen moderne jongens van twintig er een hebben.
Naar verluidt bestaan er ook rijpere heren, die op hun werk geen das mogen dragen, maar er ’s avonds thuis graag een omdoen.

1 reactie

Opgeslagen onder De mens, Iran

Een Reactie op “Iran 2010 – Stropdassen

  1. (Geredde reacties:)

    ’s Avonds stiekem thuis een stropdas omdoen, dat doe ik ook wel eens, ha ha.
    Geplaatst door: Bob | 23 juni 2010 om 11:31

    Ik ben vrijwel met stropdas geboren, maar sinds ik Leiden verliet en naar Frankfort trok heb ik ze nauwelijks meer gedragen. Alleen nog in de opera en op begrafenissen. Ik mis ze niet. Van de dertig dassen die nog in mijn kast hangen zijn de meeste hopeloos verouderd.
    Geplaatst door: emigrant | 23 juni 2010 om 12:44

    Bizar. Misschien moet ik een burka bestellen en daar thuis stiekem mee gaan lopen.
    Jammer dat Claus dood is, die was lekker bezig de stropdascultuur hier omver te werpen.
    Geplaatst door: Marjan | 23 juni 2010 om 16:38

    De mens is een rebellerend, tot ongehoorzaamheid neigend wezen.
Verbied je de das (hoed, boerka enz.) dan wil hij hem.
 Stel je hem verplicht, dan wil hij hem niet.
    Geplaatst door: emigrant | 23 juni 2010 om 17:56

    Ik heb altijd stropdassen afgewezen als gevaarlijk en onnodig. Dat geldt ook voor (neus-, nek-, vinger- en/of overige) ringen, (hals- en/of andere) kettingen, tatoeages, piercings en horloges. De laatste keer dat ik een strop droeg is zeker 25 jaar terug en niet langer dan een uurtje. Als alternatief heb ik nog wel eens over een strikje nagedacht, maar dan wel een die afklikbaar is. En ook aan die onzin ben ik uiteindelijk nooit begonnen.
    Het leukste was dat ik een tijd terug in TaiWan werkte en we bij de directeur van het staalbedrijf kond mochten maken. Ik had daar ook geen strop om, het is er doorgaans een graad of 35 in de schaduw. Mijn chef droeg wel een strop omdat dat zo hoorde. En hij bood de directeur onder andere een stropdas aan met ons bedrijfslogo.
    En dat was lachen, want in het hele bedrijf liep iedereen in spijkergoed (shirt, broek en jasje) met daarop de onleesbare naam en (in ons geval erg handige) dienstnummer. Een strop hoorde daar niet bij en de directeur liep exact in dezelfde bedrijfskleding zonder strop. Onze strop werd beleefd aangenomen en verdween in de la. En ik dacht: ‘Volgens mij gedraag ik me meer aangepast richting klant dan mijn chef met strop.’ 🙂
    Geplaatst door: Xiwel | 23 juni 2010 om 19:09

    De gevaren van een stropdas lijken me niet zo groot, tenzij je natuurlijk in een omgeving werkt waar hij in een apparaat, zaagmachine, snijbonenmolen of tussen spaken kan geraken. 
In Duitsland zijn dassen één dag per jaar gevaarlijk: op Weiberfassnacht, als de vrouwen over straat gaan om de mannen hun das af te knippen.

    De overbodigheid van stropdassen heeft me vroeger nooit gestoord; integendeel, zinloze dingen vond ik altijd wel leuk. Ik ben er gewoon mee opgehouden omdat in Frankfort iedereen in aardappelzakken liep. 
Het oog wil ook wat, maar wat wil het oog? Dat is langzamerhand onduidelijk geworden. Blijkbaar geen das meer. In mijn Leidse tijd droegen alle mannen aan de universiteit een soort uniform, met das. Dat was makkelijk, dan hoefde je niet na te denken. Maar nu? Er bestaat overtuigende “fantasiekleding” (zoals men in Leiden verachtend zei, of nog erger: “strandkostuum” e.d.), maar ik zie werkelijk niet graag Duitsers die in trainingspak naar een restaurant gaan.
    Geplaatst door: emigrant | 23 juni 2010 om 19:59

    @Emigrant: Ik heb idd in veel fabrieken gewerkt waar stroppen of losse jasjes een risico zijn. Kantoormensen begonnen dan hun strop in hun overhemd te knopen, maar daar kwam ie vaak net zo makkelijk weer uitfloepen als ze even voorover stonden. En voor wie? De rest in de fabriek draagt geen stropdas en die zien aan de onhandigheid wel dat deze mensen een kantoorbaan hebben. Daar is geen strop voor nodig.
    Bij de politie had iedereen van die afklikstroppen. Dus als een malloot er aan gaat trekken dan heeft ie een losse strop in handen. En je hoeft echt geen agent te zijn om in een situatie te komen dat een gefrustreerd iemand aan dat ding gaat trekken. Maar hoe dan ook bemoeilijkt het de ademhaling. Dus bij ook het bovenste knoopje nooit vast.
    Zelf ben ik wel behoorlijk netjes gekleed. Niet modieus, maar zeker geen trainingspak en ook geen gympen of spijkergoed als ik op visite ben of in een restaurant zit. Maar bij mij zit de koppeling netjes=een stropdas niet in mijn denkraam.
    Geplaatst door: Xiwel | 23 juni 2010 om 21:46

    Ik draag ook vrijetijdskleding, soms flodderig, soms de betere kwaliteit. Dassen en pakken zijn duidelijk gestorven. Mijn grootvader droeg zoiets nog omdat het normaal was, en hij trok het ook ’s avonds niet uit. Voor de zakenmensen en bankiers in Frankfort is het werkkleding. Zodra ze thuis zijn kleden ze zich om; ze wonen dus niet echt meer in die kleding. In Frankfort zat ik vaak in de U-Bahn met bankemployés die zich op weg naar huis al half omkleedden.
    
Een goed hemd en een goede das belemmerden de ademhaling niet, herinner ik mij; het kon zelfs wel lekker zitten. Maar pakken, hemden en dassen van goede kwaliteit zijn zo duur geworden dat ze alleen al daarom niet meer mogelijk zijn. Goedkope kopieën hebben geen zin. Dure schoenen, waar ik vroeger wel prijs op stelde, koop ik om een andere reden niet meer. Ik heb brede voeten en steunzolen gekregen, dus is de schoenenkeus voor mij zeer beperkt geworden.
    Geplaatst door: emigrant | 24 juni 2010 om 0:03

    wat grappig.
Ik heb ook altijd geroepen: hoofddoek verplicht stellen! m/v, moslims en niet-moslims.
    Geplaatst door: oz | 24 juni 2010 om 23:31

    Frankrijk kent toch het schooluniform? Daar zou het kunnen. Meteen op de eerste dag die verplichte doekjes uitreiken, dan zul je eens zien hoe snel die weggegooid worden.
    Geplaatst door: emigrant | 25 juni 2010 om 8:00

    NASCHRIFT: De Iraanse regering heeft intussen een importverbod van stropdassen besloten. De vraag zal nu dus snel groter worden. Wat een kans voor de plaatselijke stropdassenateliers!
    Geplaatst door: emigrant | 26 juni 2010 om 12:07

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s