Iran 2010. Kernenergie en atoombommen

Laat ik vooropstellen dat ik niets weet over kernenergie en atoombommen. Maar we hadden een gesprek met de ambassadeur van een groot Westeuropees land en we hadden zelf een militaire expert bij ons. Beide heren waren onafhankelijk van elkaar van mening dat er van de Iraanse kernenergie geen enkele dreiging uitgaat. En daarbij sluit ik mij maar aan. Ik kan over dit onderwerp geen zelfstandige mening hebben.

‘Een kwart van de atoomgeleerden zijn vrouwen’ (1968)

‘Een kwart van de atoomgeleerden zijn vrouwen’ (1968)

Het verlangen naar een atoombom dateert nog uit de tijd van sjah: een machtig en belangrijk land als Iran hoorde zo’n ding te hebben vond hij. De sjah leed in zijn laatste jaren steeds meer aan grootheidswaan. In werkelijkheid is er in de veertig jaar dat erover gedacht en eraan gewerkt wordt nog niet veel gebeurd. Zelfs de kernenergiecentrale van Bushehr is nog niet klaar, en hoelang wordt daar nou alweer aan geknutseld? In augustus zal hij klaar zijn, schreef de krant vorige week, en dat is precies waar dat ding voor dient: dat ze er in de krant over kunnen schrijven. Als hij dan in augustus weer niet klaar is ligt dat aan het perfide Westen en het wereldzionisme, die Iran willen verhinderen zijn welverdiende plaats onder de volkeren in te nemen.
Als Iraniërs iets willen bouwen gaat dat echt snel: moskeeën, scholen, universiteiten, ziekenhuizen, wegen, spoorwegen en hele woonwijken, alles met bewonderenswaardige vaart. Maar dat atoomprogramma schiet al decennia niet op, en dat terwijl er toch genoeg landen klaar zouden staan om de nodige spullen te leveren. Als het lullige Noord-Korea het kan, kan Iran het zéker. Maar het atoomprogramma heeft blijkbaar niet zo’n hoge prioriteit, is meer een conversation piece.

Op weg van en naar een vakantieoord in de bergen (foto’s) zijn we door toeval drie keer langs de uraniumverrijkingsinstallatie bij Natanz gereden. In het internet vindt U daarvan satellietfoto’s, ook al wat ouder, die er even dreigend uitzien als de foto’s van die koekjesfabriek in Baghdad die Powell indertijd op televisie vertoonde. We mochten bij Natanz natuurlijk volstrekt niet fotograferen.

Landschap bij Natanz

Maar dat hoefde ook niet. Een foto in Wikipedia toont haarscherp het luchtafweergeschut dat wij ook zagen (click to enlarge). Militair is het zonder betekenis, maar het verleent een zeker reliëf aan het kale landschap. Onzichtbaar, maar bij de vijand bekend, zijn de luiken in de bergen die bij onraad opengaan en waaruit afweerraketten kunnen worden afgeschoten. Maar je kunt op je vingers natellen dat die nooit opgewassen kunnen zijn tegen Israëlisch en Amerikaans schiettuig. Dus het hele terrein, dat in open veld ligt, is waarschijnlijk gemakkelijk plat te maken. Het ondergrondse deel hoeft niet eens kapot om het doel te bereiken: een aanzienlijke opschudding. En dáárin schuilt het gevaar. Iran, dat vanuit zijn sjiïetische Islam sinds eeuwen de hang naar martelaarschap verheerlijkt, ontbloot hier pathetisch zijn heldenborst: Schiet dan, Zionisten! En Israël is wellicht zo stom om het een keer te doen. Obama is druk met een uit de hand gelopen oliebron en kan niet ook nog een koepel over Israël laten zakken. Door een beschieting zou weer voor langere tijd de normalisering van Iran en van de Arabische landen verhinderd worden. Israël meent nu eenmaal baat te hebben bij een niet-normale islamitische wereld; wat zou het landje zonder vijand moeten beginnen? Door Natanz plat te gooien zou het echter ook zichzelf weer meer beschadigen, want het maakt zich in de wereld steeds onmogelijker. (Bij uitbreiding geldt dat overigens voor het hele ‘Westen’.)
Toeristisch gezien is het aardigst van dat terrein bij Natanz een groot vierkant bassin vol water, dat niet als zwembad voor de soldaten bedoeld is.
Het bassin en het water staan schuin omhoog, wat in strijd is met alles wat ik ooit over zwaar water heb geleerd. De verklaring is eenvoudig: het is optisch bedrog, het omgekeerde van wat onder fietsers als ‘vals plat’ bekend staat.

Wat zou hij denken? ‘Nuke them!’ waarschijnlijk

1 reactie

Opgeslagen onder Iran, Politiek

Een Reactie op “Iran 2010. Kernenergie en atoombommen

  1. (Geredde reacties:)
    Leo 05/30/2010 10:21:19 AM
    Het is de wereld op zijn kop hoor. Zoals jij hier dat bandietenregime in Teheran de hand boven de behaarde bol houdt. Nog even voor de goede orde; ik ben zelf niet Joods, heb geen directe banden met het heilige land en vindt dat men de kwestie met de Palestijnen verkeerd aanpakt. Maar, Israel leeft in een wereld waar ongeveer elk buurland meent dat zwemmende Israelí’s de beste oplossingen zou zijn voor hun frustratie na tientallen jaren vergeefse militaire pogingen het land van de kaart te vegen. Israel is, hoe corrupt wellicht sommige politici zijn, wel de enige echte democratie in die omgeving. Geen enkel land daar kent enige vorm van democratisch denken. De schijnvertoning in Irak laat ik maar even weg. Iran is het voorbeeld hoe het niet moet. Sinds die vreselijke ayatollah’s daar aan de macht zijn trekt men zich niets aan van welke internationale regel ook. Mensenrechten worden met voeten getreden. Men heeft een president ‘gekozen’ die de meest vreselijke taal uitslaat. Een man die niet zal wachten op een knop te drukken (of wellicht in hun geval het elastiek van een katapult los te laten) waarmee men de zelf in elkaar gezette atoombommen kan versturen. Natuurlijk doen ze of ze gek zijn daaromtrent. Irak deed dat ook, en hoewel je veel kunt afdingen op de laatste inval van de ‘geallieerden’ in dat buurland, de heer Hussein smeet wel met chemische wapens en gebruikte die ook tegen de Koerden. Gekte zit daar in de genen of wellicht is het gewoon het gebrek aan echt fatsoen? Tijdens de eerste Golfoorlog schoot diezelfde Hussein zijn Scudraketten af op Israel. Daarbij vielen nogal wat slachtoffers. Iran heeft diezelfde en nog wat verbeterde Scuds ook. Gekocht bij de mededictator in Noord-Korea. Atoomkoppen zijn links en rechts in de voormalige Sovjet Unie verdwenen en verkwanseld. Wie weet waar die dingen liggen??? En wat nu als dat aardige lieve regime in Teheran ineens wel over die wapens blijkt te beschikken? En ze gebruikt? Is dat de enige reden om deze bizarre godsdienstgekke dictatoren te wantrouwen? Nee! Met dit soort regimes moet je altijd op je hoede zijn. En ze zeker niet de kans bieden iets te doen dat onze wereld voor altijd zal veranderen. Want als er een atoomwapen wordt verzonden in naam van Allah, slaat iemand anders terug. En denk maar niet dat wij in Europa dan geen last zullen hebben van de gevolgen. Atoomwapens moeten wat mij betreft overal de wereld uit, maar vooral in die landen waar controle op het gebruik niet mogelijk is. Nee, ik heb niets met dit land in zijn huidige situatie. De Sjah was wellicht een lastig heerschap, hij had een groot voordeel, hij was Pro-westers! Dat gaf toch een veiliger gevoel…
    —–
    emigrant 05/30/2010 10:52:03 AM
    Atoombommen zijn niet om te mee te gooien, maar om te voorkomen dat machten van buitenaf je regering omverwerpen. Ze dwingen respect af.

    Als Iran wat actiever geweest was met zijn atoomprogramma had het inderdaad ingekocht toen dat nog goed kon: vlak na de ineenstorting van de Sovjet-Unie. Heeft het kennelijk niet.
    —–
    Leo 05/30/2010 12:29:15 PM
    Neemt niet weg dat juist een regime als nu in het zadel zit in die woestijnstaat niet aan dit soort wapens mag komen. Omdat men nu eenmaal overheersing nastreeft vanuit het godsdienstig kader. En dat is geen vrolijk vooruitzicht.
    —–
    emigrant 05/30/2010 12:57:40 PM
    Mag, mag; wie maakt dat uit? “We” weer?

    Woestijnstaat is quatsch. Iran bestaat voor de helft uit woestijn. De Iraniërs wonen begrijpelijkerwijs in de andere helft.

    Religie is ook passé; daarover vanavond of morgen een blog.
    —–
    Leo 05/30/2010 02:07:10 PM
    Voor de veiligheid van onze ontwikkelde wereld, waar vrijheid een fel bevochten goed is, lijkt mij elke vorm van intolerantie vanuit een zichzelf als dominant beschouwend geloof niet goed. Overigens, je kent mij mening, elke vorm van geloof is niet gewenst. Mensen zijn goed in staat hun eigen weg te vinden, ook zonder opgelegde regels en wetten vanuit een onbewezen opperbrein…
    —–
    Marjan 05/30/2010 03:23:26 PM
    Aardige theorie, van dat martelaarschap.

    Ik had wat moeite met deze zin:
    “Israël meent nu eenmaal baat te hebben bij een niet-normale islamitische wereld; wat zou het landje zonder vijand moeten beginnen?”

    Geen enkel land heeft baat bij een niet-normale Islamitische wereld en zeker Israël niet.
    Er zijn natuurlijk altijd gekken, machtswellustelingen en wapenhandelaren die er voordeel bij hebben maar zoals jij het nu formuleert ben ik het er niet mee eens.
    —–
    emigrant 05/30/2010 05:28:32 PM
    @Marjan: “Meent te hebben,” zei ik, Marjan, niet: “heeft”.

    Ik denk dat Israël behoorlijk bang is voor vrede. Want als die zou aanbreken zou het namelijk:
    – zich moeten ontdoen van die mottige ideologie, het Zionisme,
    – een standpunt moeten bepalen t.o.v de steeds opdringeriger wordende joodse religie,
    – zich eerlijk moeten afvragen wat een Judenstaat/joodse staat inhoudt en of deze (nog) (wel) wenselijk is, en zo ja, hoe dan,
    – een burgeroorlog over dat onderwerp moeten voorkomen,
    – en vooral: een standpunt moeten bepalen t.o.v de Palestijnen, die in 1948 verdreven zijn, wier nakomelingen nu een paar miljoen sterk zijn en die wel eens naar het dorp van opa en oma willen gaan kijken, of daar zelfs een huisje kopen.

    Tot nu toe zijn deze problemen, behalve door een aantal enkelingen, energiek verdrongen, vooral het laatste. Het was immers altijd oorlog, en je wíst het toch niet? Nee, je wist het niet….

    Maar toegegeven, Israël-kenner ben ik ook al niet.
    —–
    Marjan 05/30/2010 06:50:34 PM
    Excuus, niet goed gelezen.

    Dat Israël bang is voor vrede; goh ja, daar heb je misschien wel gelijk in. Vrede geeft ruimte aan een heleboel problemen die nu als minder belangrijk onder het kleed geveegd kunnen worden.
    Overigens weet ik, ondanks het feit dat ik er zou mogen wonen, heel weinig over Israël.
    —–
    emigrant 05/30/2010 06:54:36 PM
    Het lijkt me heel moeilijk om Israeli te zijn. Wees maar blij dat je daar niet moet wonen.
    —–
    Leo 05/31/2010 07:47:53 AM
    Als ik vanochtend het nieuws lees ben ik ook blij geen Israeli te zijn. Ik zou me rot schamen!
    —–
    Bob 06/07/2010 02:54:07 PM
    Ik heb al eens het vage vermoeden geuit dat de partijen baat hebben bij het voortduren van het conflict, ik kon me alleen de precieze reden niet voorstellen. Die geef jij nu: het kunnen negeren van de ‘minder belangrijke’ problemen.
    —–
    emigrant 06/07/2010 04:14:29 PM
    @Bob: Dat is een reden, er zijn nog andere. Binnenkort meer, ook over het US embargo.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s