Iran 2010. Fietsen

Terug uit Iran. Hoe het was? Ik zal er verslag van uit brengen, maar dat gaat wat duren.
In de blogvorm is het lastig een reisverslag onder te brengen. Ik denk dat ik het eerst maar fragmentarisch doe en het geheel dan later tot één document verwerk. Foto’s zullen langzaam ingevoegd worden, evt. ook die van anderen.
Het verslag zal fragmentarisch en naar onderwerp zijn, zonder enige aanspraak op alomvattendheid of deskundigheid. Toch een blog dus; maar stommer dan wat in de krant staat zal het ook niet worden.

Thamara heeft gelijk: ik ben versleten, vooral mijn knie. Twee zaken die daartoe geleid hebben: 1. Iran is vol trappen. De oudere daarvan hebben treden die heel hoog zijn. Juist dat is fataal voor een kapotte knie. Met lagere treden heb ik geen of bijna geen probleem. Ruïnes, vuurtempels of vestingwerken die om beklimming roepen maken het nog erger. 2. Het gebruik van hurktoiletten (twee voetjes in de vloer en een gat daartussen) is problematisch als je je knie niet kunt buigen.
Maar dat is maar klein leed: het was een prachtige en erg intensieve reis waar ik veel aan gehad heb.
Ik begin maar met iets kleins: Fietsen in Iran.

Fietsen heb ik alleen gezien in Isfahan en in kleinere provinciesteden. In Arak zag ik een fietsartikelenhandelaar, die echter ook nog andere dingen verkocht. Fietsers heb ik daar niet gezien.
In Isfahan zijn fietspaden, die zoals overal ter wereld graag oneigenlijk worden gebruikt. In dit geval als racebaan voor de lichte motorfietsen waarvan het land vergeven is en die ook graag op de stoep rijden. Die krengen verpesten de sfeer in vele steden, maar toegegeven moet worden dat er voor auto’s helemaal geen doorkomen aan is. Teheran heeft een prachtige metro; die in Isfahan heb ik niet gezien.
Er was ook een fietsenverhuur in Isfahan, waar echter nauwelijks aanloop was.

1 reactie

Opgeslagen onder Iran

Een Reactie op “Iran 2010. Fietsen

  1. (Geredde reacties:)
    Bob 05/24/2010 09:16:41 PM
    Die berg waar die fietsen verhuurd worden is wel erg steil, Emigrant 😉

    Die knie-onvriendelijke omstandigheden, zou dat komen omdat de gemiddelde levensverwachting lager is en er dus veel minder mensen zijn in Iran met knie-problemen?
    —–
    Thamara 05/24/2010 09:45:26 PM
    Je bent weer heelhuids terug Emigrant, ook al ben je dan versleten, Tham had je gewaarschuwd ;))
    Waarom zou daar weinig gefietst worden dan denk je? En hebben ze wel scooters bv?
    Wat je zegt over dat toilet.. brr.. alleen daarom zou ik al niet voor mijn plezier naar zo’n land gaan.
    En dan jij nog eens met die knie..is het niet erger geworden nu je terug bent?Kijk nou maar uit Emigrant.
    Waar woon jij eigenlijk? Toch ook in Duitsland zoals Bob, of ben ik nou abuis?
    —–
    emigrant 05/24/2010 10:03:54 PM
    Ja Thamara, ik woon in Marburg, midden in Duitsland. En die knie wordt inderdaad erger, tot ik op een dag een nieuwe moet krijgen, maar daar ben ik nog te jong voor.
    Iran is zeer bergachtig; achter Teheran verrijst een berg van 5600 meter! Isfahan is vlak, daar zou je kunnen fietsen, maar de mensen zijn te lui; ze lopen ook nooit en eten een heleboel zoetigheid. Hoe het met de levensverwachting staat weet ik niet, maar die zou dus laag kunnen zijn. Wat ook tegen fietsen pleit is het gevaarlijke verkeer; je moet er wel dapper voor zijn. In de Iraanse steden rijden ze liever op ronkende motorfietsjes.
    —–
    Marjan 05/25/2010 09:16:07 AM
    @Thamara, echt waar? Ik vind die hurktoiletten juist prettig, dan hoef je niet op een vieze bril te zitten.

    Emigrant, je bent al snel weer terug. Kort maar heftig dus. Ik ben benieuwd naar je volgende fragmenten en foto’s.

    Over die knie: ik zag onlangs een documentaire op tv over crematoria. Na het cremeren worden dingen als kunstknieën en -heupen uit de as gevist. Het materiaal wordt opgehaald, gesorteerd en gerecycled. Ik verbaasde me over de hoeveelheid. Het leek wel alsof bijna iedereen die sterft minstens één metalen onderdeel heeft.
    —–
    Leo 05/25/2010 01:00:17 PM
    Tja, levensverwachting in een dergelijk land? Is van geen enkel belang natuurlijk, het Hiernamaals is veel prettiger qua vooruitzicht. Trouwens, met veertig maagden op de zielenfiets is best lastig trappen. Voor je het weet krijg je toestanden als in het blogje van Bob vandaag. Hurktoiletten kwamen we in Turkije in de jaren 70 ook al tegen. Zelden zoiets smerigs gezien. Ik vond het toen een voorbeeld van achtergebleven zijn bij de westerse ontwikkelde wereld. Maar die Turken hebben dat vast verbeterd intussen…
    —–
    emigrant 05/25/2010 01:27:49 PM
    Zoals Marjan al zegt, hurktoiletten zijn hygiënischer. Met name hepatitis zou zich via WC-brillen kunnen verbreiden. In Iran zijn de hurktoiletten meestal schoon, ook langs de weg. En ze zijn alomtegenwoordig. Als je moet ga je naar de moskee en daar vind je uitgebreide faciliteiten. Urinoirs ontbreken, misschien uit overwegingen van kuisheid of omdat Iranezen en Irakezen (althans volgens een voor mij oncontroleerbare mondelinge overlevering) ook hurkend plassen.
    Aan het hiernamaals denken in Iran ongeveer even weinig mensen als in Nederland. 20, 25% van de bevolking misschien.
    De gemiddelde levensverwachting in Iran is 69,7 jaar.
    —–
    Xiwel 05/27/2010 09:33:56 AM
    Even over hurktoiletten. Ik heb ooit meegewerkt aan een moderne fabriek op TaiWan. Voor de hooguit 5 mensen die daar gingen werken kwam een toiletgroep van 4 WC’s met deur, 4 pisbakken en 3 wastafels. Van de 4 WC’s waren dat 3 plonzers (ook erg hygiënisch omdat het zootje direct onder water verdwijnt en er minder stank is) en 1 hurktoilet omdat de klant dat voorstelde. Toen ik een tijdje in die fabriek werkte had ik natuurlijk immer plek om mijn behoefte te doen aangezien de locale werknemers allemaal voor het hurktoilet kozen. En bedenk dan dat TaiWanezen 10 jaar voor ons allemaal met een GSM aan hun oor rondliepen.
    —–
    Xiwel 05/27/2010 09:41:39 AM
    Eveneens vanuit Taiwan heb ik begrepen dat fietsen met hogere temperaturen ook op weerstand stuit.

    Ze hebben daar geld om in de duurste BMW’s rond te karren. Een aantal doet dat ook. Maar door de achterblijvende infrastuctuur (er zijn maar 2 autowegen op 23 miljoen inwoners en een bewoonde oppervlakte van 1/3de van Nederland) staat al dat verkeer vast en kiest men steevast voor een 2de of 3de scooter. Fietsen doen ze in het geheel niet meer. Dat is voor arme mensen en je gaat er van zweten. In de auto’s is staat de airco op maximaal, daar stap je bevroren uit. Het zou mij nix verwonderen als zij inmiddels ook airco’s op hun scootertjes hebben. Als de airco op de fiets komt, dan krijgt die waarschijnlijk weer de voorkeur.

    Nu weet ik wel dat Iran maar op enkele plekken met TaiWan te vergelijken is, waarschijnlijk in het zuiden tegen de Indische Oceaan. Als steden daar op hoogte liggen, dan wordt het er niet zo warm en zou fietsen prima kunnen.
    —–
    emigrant 05/27/2010 02:24:32 PM
    Toen ik in Nederland nog wel eens op de fiets naar mijn werk ging, twee maal in de week 2×36 km., vond ik het al lastig dat er op de werkplek geen douches waren.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s