Stadjes-3

Maar wat kunnen mooie stadjes voor zichzelf doen? Fabrieken zullen er niet meer geopend worden. Softwarefirma’s en silikonenvalleitjes kunnen overal, maar dan moet er wel een prettig leefklimaat zijn. Fijne huizen, scholen, artsen, fitness en wellness, iets met paarden, een hondenkapper, dat soort dingen. Vaak begrijpen die stadjes niet wat rijke mensen prettig vinden. (Daar lijdt Amsterdam overigens ook aan.)
Een vormingscentrum, een vakschool, een internaat of een administratieve dienst naar het stadje lokken is niet makkelijk: Duitsland bestaat al zo lang, en alles is er al, of nog.
Toerisme dan, dat is misschien het enige wat erop zit. Een mooi hotel, als het even lukt in het kasteel, zo nodig met wellness of ayurveda; een fijn restaurant in een historisch pand, een muziekfestival, varkensraces, verzin maar wat.
Maar Midden-Hessen heeft weinig toeristen, en buitenlandse al helemaal niet. Af en toe maken er wat Nederlanders een dagtocht vanuit hun geliefde Sauerland. Vakwerkpandjes bezichtigen en taart eten in Marburg; de dames kopen iets in een boetiek. In Dillenburg zien waar de Oranjes ooit gewoond hebben en foto’s maken bij een door Koningin Beatrix onthuld beeld. In Fulda gaan de moordenaars uit Dokkum even kijken waar Bonifatius begraven ligt.
Andere buitenlanders zie je maar zelden. Dat is een groot raadsel voor mij: waarom lokt deze prachtige streek geen toeristen? Zelfs in het Hessenpark, een openluchtmuseum, zie je nauwelijks buitenlanders. Ik kan het alleen aan gebrekkig zelfvertrouwen van de bevolking toeschrijven. Zwembaden dicht, de taveerne gesloten of alleen open voor een geschlossene Gesellschaft; het gelaat afgewend van alles wat vreemd is, niemand die Engels spreekt; in de keuken alles in roomsaus of mit Käse überbacken‚ tja dan komt er ook niemand.
Voor pret-, bad- en casinotoeristen heeft deze streek inderdaad niet veel te bieden. Maar half Frankrijk leeft toch van het rustige bezichtig- en vreettoerisme? Midden-Hessen heeft niet minder te bieden. En wat heeft de toeristische knaller Rüdesheim nou helemaal?
Eerst zou zo’n stadje in zich zelf moeten geloven. Dan moet het zichzelf op de kaart zetten, zich landelijk en internationaal bekend maken. De zus-of-zo-stad van het jaar worden. Een televisiekrimi opnemen. Door de tv-serie SOKO Wismar kent iedereen intussen die prachtige Oostzeestad.
Literatuur helpt heel soms ook. Lübeck krijgt Thomas Mann-lezers; Dresden krijgt aanloop door Uwe Tellkamps roman Der Turm. Maar goede schrijvers zijn zeldzaam; sinds de gebroeders Grimm is er in Midden-Hessen op dat gebied niets meer geweest.

Weliswaar is toerisme een vervuilende industrie, maar minder erg dan de Ferrero chocoladefabriek in Stadtallendorf. Erg rijk wordt je er ook niet van, maar het is beter dan niets. Een beetje fietstoerisme, dat is er tegenwoordig wel. Er komen steeds meer fietswegwijzers, dat is mooi, maar je moet wel opletten of de dorpelingen de bordjes niet in een andere richting hebben gedraaid.

1 reactie

Opgeslagen onder Duitsland

Een Reactie op “Stadjes-3

  1. (De reacties gered uit mijn oude blog)

    trijntje 08/22/2009 03:51:46 PM
    “Niemand die Engels spreekt.”
    Dat doet me denken aan wat één van mijn dochters me laatst vertelde.
    Zij gaat binnenkort gedurende een half jaar in Göttingen studeren, en had zich daarom ingeschreven voor gemeubileerde studentenkamers.
    Ze heeft daarover onlangs telefonisch contact gehad met de studentenhuisvesting, en ook per mail.
    Zij spreekt wel Duits, maar haar Engels is beter. De studie zal ook in het Engels zijn.
    Ze vroeg of ze in het Engels het telefoongesprek kon voeren, omdat het wel belangrijk is dat dit zonder misverstanden wordt afgesproken; maar de medewerker aan de lijn sprak geen Engels. Ook het mailen moest in het Duits.
    Het is wel gelukt, maar het verbaasde ons wel, dat de medewerkers van studentenhuisvesting geen Engels spreken in het contact met buitenlandse studenten.
    De studie die mijn dochter gaat volgen wordt zoals gezegd in het Engels gegeven en er komen mensen voornamelijk uit Europa, maar ook uit de Verenigde Staten en Japan. De studie is ook gericht op het werven van studenten uit heel Europa.
    Er zullen dus ook studenten op af komen die helemaal geen Duits kennen.
    Een andere stad waar dezelfde studie wordt aangeboden is Uppsala. Mijn dochter hoopt daar ook een deel van het studietraject te mogen doen.
    Eerlijk gezegd gaan mijn dochter en ik er van uit dat ze daar met Engels goed terecht zal kunnen.
    Mijn dochter heeft ook al eens een maand in Marburg gestudeerd, een summerschool. Daar had ze ook een andere ervaring, namelijk als ze in een restaurant in het Duits haar bestelling wilde doen, dat er in het Engels op werd ingegaan, misschien omdat ze er met medestudenten was met wie ze in het Engels converseerde. Toch vond ze het wel jammer, want ze wil haar Duits ook best verbeteren.
    —–
    Xiwel 08/22/2009 08:22:49 PM
    Ik weet niet of taal een probleem is. Alleen in de kleine landen als NL, Vlaanderen, Portugal, Griekenland en de Scandinavische landen doet men moeite om wat extra talen te leren. Als een taalgebied meer dan 25 miljoen inwoners heeft, dan neemt die inzet snel af. In Duitsland/Oostenrijk valt het zelfs nog mee. In Frankrijk/Walonië en Spanje en vooral Italië is het veel minder. Het allerminst is het in GB. Ik ken geen Brit die een tweede taal machtig is.
    De laatste decennia’s wordt het in Duitsland beter. Ik ken ook een 10-tal Duitsers die goed (dus beter dan Claus) Nederlands spreken. Kom daar maar eens om in Frankrijk. Duits staat ook veel dichter bij het Nederlands en Deens. Maar willen de touristen dat wel? Kan je je niet horkiger gedragen als je een taal niet machtig bent? 🙂
    —–
    Xiwel 08/22/2009 08:59:32 PM
    Als het om de Hessische economie en tourisme gaat, dan zijn er ook lichtpuntjes te noemen. De Lahnradweg is erg populair, Bad Laasphe, Marburg en Limburg/Lahn plukken daar zeker de vruchten van. Nog populairder is het fietsen langs de Weser en Fulda. In het hoogseizoen is het daar zelfs filefietsen, wat gunstig is voor Fulda, Melsungen en andere plaatsen. Het zijn wel hoofdzakelijk Duitse fietsers.
    Mijn indruk was dat Korbach het goed doet. Veel bedrijven, een flink winkelaanbod en natuurlijk Die Spalte. Zelf vind ik hun Altstadt mooi, maar dat buiten ze niet echt uit.
    Kassel vind ik een stinkstad en ongezelliger dan menige Oostduistse grootstad. Vooral de grote wegen middendoor zijn zeer onaantrekkelijk. Toch denk dat er wel redelijk veel werkgelegenheid is.
    Fritzlar is een stuk leuker, gezelliger en behoorlijk touristisch met veel (volle) terrasjes.
    Fulda doet het naar mijn ervaringen ook goed. Zij zitten ook dichtbij de Rhön wat ik een van de mooiste heuvelgebieden van Duitsland vind. Alleen snappen NL’ers dat niet zo.
    Touristisch gezien doen Frankenberg/Eder, Limburg/Lahn en Idstein het ook prima.
    Frankfurt en Offenbach vind ik ook nix, maar daar is wel veel werkgelegenheid. Wiesbaden schijnt een mooie binnenstad te hebben, maar die heb ik nog niet bekeken.
    Naar mijn gevoel is het te vergelijken met de Franse regio Lorraine. Is even groot heeft leuke stadjes langs de Maas en stiksteden langs de Moezel. En ook daar weinig Nederlanders. 🙂
    Rüdesheim is echt nix. Vooral de goederentreinen die er dag en nacht doorheen denderen zijn in dat hele gehucht te horen. Ze liften echter mee met de Rijnkloof die daar begint.
    —–
    emigrant 08/22/2009 10:25:53 PM
    @ Trijntje, Xiwel: Tweede taal: Xiwel heeft gelijk, grote landen vertikken het om vreemde talen te spreken. Soms kunnen ze het best. Duitsers met middelbare school hebben tamelijk veel Engels geleerd, maar durven het vaak niet te gebruiken. Mensen met lagere opleidingen, zoals bij bureau studentenhuisvesting, spreken echt geen woord.
    Grote landen kunnen zich het nasynchroniseren van films veroorloven. Voor Nederland, Zweden enz. zou dat te duur zijn, zodat die landen tot hun geluk gedwongen zijn het met ondertitels te doen. Ik geloof dat dat heel veel uitmaakt!
    Soms wordt de onkunde verborgen achter juridische of bureaucratische arrogantie: ‘Die Amtssprache ist Deutsch!’ Soms zit er nationalisme achter. Op wetenschappelijk congressen vóór 1990 waren er twee omgangstalen: Engels voor Noord-Europa, Duitsland en het protestantse deel van Nederland, Frans voor Zuid-Europa, België en Nijmegen. Na de hereniging van Duitsland vertikten de Duitsers het verder en wilden ineens Duits spreken.
    Ik ben nu twee jaar in Marburg en werk aan een gloednieuw, pretentieus instituut. Twee jaar lang herhaal ik al dat de webpagina ook in het Engels moet. Het is nog steeds niet gedaan.
    Een Zuid-Afrikaanse promovendus met een donkere huidskleur had een stipendium gekregen en moest om dat te ontvangen hier een bankrekening openen. Hij kwam onverrichter zake terug: de bank weigerde. Ik dacht dat er misschien racisme in het spel was en belde maar eens op. Geen racisme gelukkig, maar de medewerker was in verlegenheid gekomen, omdat hij geen woord Engels sprak. De gast moest morgen maar terugkomen, dan zou zijn collega er zijn, die het wel sprak.
    Gekellnerd wordt er in Marburgse restaurants vrijwel uitsluitend door werkstudenten; die kunnen het blijkbaar en dan willen ze het ook. Ik was als jongen ook apetrots als een Amerikaan in Amsterdam mij de weg vroeg en antwoordde dan in mijn beste Engels. Dat brengt me op het toerisme; daarover later.
    —–
    Leo 08/23/2009 10:56:56 AM
    Ik was onlangs niet ver van onze landsgrens in het Emsland. Nooit eerder geweest. Ongerept bijna door Nederlanders, die 50 km zuidelijker wel het buurland bevolken. Alsof we ergens ver in Duitsland zaten. Probleem is wel in D. dat je de taal gewoon moet spreken om uit de voeten te kunnen. Gelukkig heb ik vele naar Tatort en Derrick gekeken en daar de nodige kreten van opgestoken (..) zodat ik goed door kan gaan voor een neef van Rudi Carell op dat punt. Verderop in Duitsland ken ik mijn weg ook wel een beetje. Door de jaren heen, voor het eerst in 1968, als ik de illegale grensoverschrijdingen met pa-lief bij Vaals in mijn prilste jeugd niet meetel. Zowel het Westen als het oosten van D. meegemaakt en zelfs de Heilstaat bezocht indertijd die de DDR toen heette te zijn. Mainz en Wiesbaden ken ik, Worms ook. Allemaal plekken waar ik nog wel eens zakelijk zat en overnachtte. Gemoedelijke plaatsen soms en net als elders prima voor ons Hollanders. En meestal op een paar uur rijafstand. Maar de gemiddelde Hollander zit toch liever in de Eiffel of Beieren denk ik…al was het maar voor de drankjes en Wursten….
    —–
    emigrant 08/23/2009 10:34:12 PM
    @Leo, Xiwel: Ja het toerisme is erg traditioneel bepaald. Rijnreisjes begonnen in 1850. Het Sauerland willen Nederlanders geloof ik omdat daar bergen, nou ja, hogere heuvels zijn: een artikel dat in NL nogal ontbreekt. Er reden vroeger zelfs directe treinen van Amsterdam naar Bad Wildungen; zoiets creëert een trend. Nu zitten ze allemaal appeltaart te eten in Winterberg, en sommigen wagen zich op een dagtochtje naar mijn gebied. Over de Eifel als vakantiebestemming hoorde ik in mijn Nederlandse jeugd ook al veel spreken. Het mooie Monschau, vlakbij Vaals; ik weet niet of men nog verder ging. Ik moest wegens een panne eens in Bad Bentheim overnachten, vlak over de grens bij Oldenzaal. Verbazend genoeg logeerden daar veel Nederlanders, allemaal van de soort die zich niet zo ver in den vreemde waagt, maar toch even iets exotisch wil zien. Het is ook best een aardig plaatsje. Nederlanders zijn er dus toch wel, maar andere buitenlanders helemaal niet. Nooit een Fransman met een Guide Michelin, of een Engelsman met een pijp. En Japanners doen alleen Frankfurt en Rüdesheim, om het even hoe het daar uitziet. Dat is hun gewoonte en het is lekker dicht bij het vliegveld.
    De binnenstad van Wiesbaden kun je vergeten hoor Xiwel, je kan er goed boodschappen doen, maar er is niet veel te zien.
    Kassel bloeit inderdaad, maar het land eromheen is een groot probleemgebied. Limburg is inderdaad een toeristisch hoogtepunt hier. Het ligt aan de Autobahn en aan de supersnelle trein, dus dat stadje redt het wel.
    Fritzlar ziet er aardig uit maar het is een katholiek nest, waar de kerk een stevige greep op heeft. Ik ken een leraar daar aan de bisschoppelijke school; zijn verhalen geven mij kippenvel.
    Het fietstoerisme bloeit inderdaad op, maar alleen die vaste routes, die door de dalen gaan. Gelukkig maar, want Duitsers op de fiets … daar hadden we het al eens over. Eerlijk gezegd vind ik die Lahnroute helemaal niet zo mooi, tenminste niet in deze streek. Er bestaan Hessische lange afstand-fietspaden die mij ook niet helemaal bevallen, want zij voeren vaak over of naast autowegen.
    De inderdaad prachtige Rhön: ik moet toegeven dat ik die als fietser uit de weg ga. De heuvels zijn zo hoog he. Een manier zou zijn je per treintje naar Gersfeld te laten rijden, dan ben je al halverwege de toppen.
    —–
    Xiwel 08/23/2009 11:31:03 PM
    Ik wilde alleen aangeven dat de Lahnroute erg populair is. Op het deel langs Limburg t/m de Rijn vind ik ‘m zeker mooi. Afgelopen jaar vond ik het deel tussen de oorsprong en Lahntal (waar ik linksaf ging richting Wetter) ook niet veel soeps. Mijn aanloop ging via het Siegdal (NRW en RP) en die vond ik veel mooier. Toch lijkt mij die Siegradweg veel minder bekend.

    In Fritzlar heb ik alleen een uurtje gewandeld, vond het flink touristisch en het lag er heel behoorlijk bij.

    De Rhön kent vreselijk gemene hellingen. Tegenwoordig maalt mijn fiets (met 21 versnellingen en 3 vertragingen) daar niet meer om. Destijds moest ik me behelpen met veel minder en vooral grotere versnellingen. Heb dus af en toe een stukje naast de fiets gewandeld.

    In Frankfurt heb ik de Japanners gezien, die daar de 3 overgebleven vakwerkhuizen (met op de achtergrond grote wolkenkrabbers) op de foto namen. Een uur later fietste ik door Idstein, heeft veel meer. Geen enkele Japanner te bekennen, wel NL’ers omdat het getwinned is met Heusden.

    En ik maak maar voor een klein deel gebruik van bewegwijzerde fietsroutes. Meestal doe ik maar wat. Als het dunbevolkt is, dan zijn de L en K wegen ook prima. Zelf vond ik de Enztalroute (BW) erg mooi.
    —–
    Hette 08/30/2009 06:58:59 PM
    In Braunschweig zijn ook niet bijster veel toeristen. Die zitten allemaal 60 km naar het Zuiden, in de Hartz. In Leipzig was juist het omgekeerde het geval. Toen ik er studeerde in 2002 waren er niet veel toeristen, toen ik er in 2005 ging wonen groeide het aantal toeristen gestaag en toen ik er weer weg ging in 2007 stikte het van de toeristen.
    Nu is Leipzig natuurlijk heel erg leuk 😉
    —–
    emigrant 08/30/2009 07:09:54 PM
    Leipzig is heel leuk geworden ja, in 1992 was het nog treurig.
    In de Harz was ik zo lui om met het treintje naar boven te gaan….

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s