Lekkere kleuren

Als je als kind een zakje snoep kreeg met snoepjes in verschillende kleuren, dan kwam het erop aan, de ‘minst’ lekkere het eerst op te eten (of aan een zusje of ander kind te gunnen) en de lekkerste voor het laatst te bewaren. Maar wat bepaalde de graad van lekkerte? Dat zat hem in de kleur. Gele snoepjes waren het minst lekker, dan kwam oranje, groen, lichtrood. Donkerrood en paars-zwart waren het allerlekkerst. Misschien had dat iets met vruchten van die kleur te maken, hoewel die snoepjes natuurlijk nooit een vrucht van dichtbij gezien hadden; in die tijd nog niet.

Kind ben ik allang niet meer, maar de kleuren waardeer ik nog steeds zo.

Is deze waardeschaal van kleuren universeel, Nederlands, protestants of persoonlijk?

1 reactie

Opgeslagen onder De mens, Persoonlijk

Een Reactie op “Lekkere kleuren

  1. —–
    Geredde reacties:
    AUTHOR: Xiwel 08/16/2009 10:40:23 AM

    Ik neem aan dat je deze harde soort:
    http://xinix.web-log.nl/fol/zuurtjes.jpg bedoelt.
    Naar mijn weten had elke kleur een andere smaak. Geel was citroen en het zuurst. Oranje was mandarijn en dat ging wel. Donkerrood was framboos, het zoetst en die vond ik zelf het lekkerst. Deze soort was ook zonder die anderen verkrijgbaar en meestal kocht m’n moeder die frambozensoort. (Van groen heb ik zelfs een idee dat ze naar menthol smaakten.)
    Die zelfde kleuren kwamen ook in limonade smaken (waarschijnlijk uit dezelfde fabriek) voor. Gele limonade bliefde niemand in huis. O(Ranja) was te doen (Had mijn opa). Maar ook daar meestal framboos wat door alle partijen (en vooral jongens) het meest gewaardeerd werd.
    Qua geloof maakt het naar mijn gevoel niets uit, het verschil zit eerder in het geslacht. Meiden vonden zuur (snoep) en bitter (chocolade) lekkerder en jongens zoet en melkchocolade.
    —–
    AUTHOR: emigrant
    DATE: 08/16/2009 03:27:51 PM

    Ja, zulke zuurtjes bij voorbeeld, die zijn heel klassiek, maar er waren ook andere, wijngumpies enzo.
    Nee groen was niet menthol, maar groene pruimen, de Reine Claude, die ook bij onze buurman in de tuin groeide en daar dus door mij gestolen moest worden …
    Ach, die smaken waren natuurlijk maar een idee, dat was allemaal nep.
    Ranja! Daar heb ik nu al jaren niet meer aan gedacht, maar je hebt gelijk, ik denk dat die de smaak erg bepaald hebben. Ranja, Rojo, Risso, niet zo heel erg chemisch dat spul.
    De jeugd van tegenwoordig heeft het veel moeilijker. Die moet ook uit roze, zilveren en blauwe snoepjes kiezen.
    —–

    AUTHOR: trijntje
    DATE: 08/16/2009 04:12:02 PM
    Ik plaats deze reactie voordat ik de reactie van anderen heb gelezen om “vers” te kunnen reageren.
    Ik hield als kind wel van snoepjes en kreeg ze maar zelden; bij schoolreisjes of zo en als ik bij mijn Oma was. ( ik was wel vaak bij mijn Oma, en ze verwende haar kleinkinderen wel, maar ook daar waren snoepjes heel lang een zeldzaamheid).
    We werden sober opgevoed, en dat moest ook wel, gezien de financiën.
    Eerlijk gezegd kan ik me niet herinneren dat ik snoepjes uitkoos op kleur.
    Ik herinner me grote, gele, zure ballen, waar ik erg dol op was.
    Ook waren er de rolletjes Rang. Daarin zaten zuurtjes met verschillende kleuren. Ik weet niet meer zo goed welke ik het lekkerst vond.
    Ook herinner ik me Fruitella. Ik vond de roze daarvan het lekkerst, voor zover ik me herinner.
    Een andere categorie was drop, het liefst dubbel zout.
    Tenslotte moet ik wel zo eerlijk zijn te melden dat ik wel elke zondag twee pepermunten kreeg, voor tijdens de kerkdienst, protestant dus ( en protestant ben ik nog steeds).
    O ja, en op Koninginnedag een roze zuurstok, of een kaneelstok.
    En 11 november Sint Maarten, in Groningen, daar kreeg ik natuurlijk ook snoep. En bij het schoenzetten bij Sinterklaas.
    Valt allemaal wel mee. Niet zo weinig snoep, best genoeg eigenlijk.
    In feite hebben we onze kinderen ook proberen op te voeden met weinig snoep, en dat is hen ook bijgebleven en ze kijken daar positief op terug.
    Over kleurvoorkeur maak ik maar een aparte reactie denk ik.
    —–

    AUTHOR: trijntje
    DATE: 08/16/2009 04:17:20 PM

    Zoals beloofd nu over kleuren.
    Ik denk bij voorkeur voor kleuren aan kleding en aan woninginrichting.
    En ook aan het vragen naar je lievelingskleur.
    Ik weet wel bijna zeker dat rood mijn lievelingskleur was, als kind.
    Nog steeds is rood één van de kleuren die ik draag.
    Voor wat betreft woninginrichting: in mijn studententijd deed ik mee met de oranje bruin mode.
    En nu is mijn woonkamer blank hout, met blauw bankstel en gordijnen met blauw en de kleur van blank hout.
    Mijn slaapkamer is groen met beuken.
    Grappig is dat mijn “verse” schoonzoon (sinds 14 augustus jongstleden) houdt van oranje bruine accenten in de woonkamer. Die zijn er dan ook in het kleine woninkje dat hij nu met mijn middelste dochter bewoont.
    Of mijn kleurenvoorkeur iets te maken heeft met mijn protestantisme of mijn Nederlanderschap weet ik niet.
    Mijn schoonzoon is wel Nederlander, maar woonde tot een jaar geleden in België.
    —–

    AUTHOR: trijntje
    DATE: 08/16/2009 04:26:02 PM
    Ik heb nu ook de reactie van Xiwel gelezen. Ik, als meisje, hield inderdaad van zuur, zie hierboven, maar ook van melkchocolade.
    Er waren inderdaad groene mentolzuurtjes, die vond ik lekker. Maar degene die ik me herinner zaten in rollen van Rang.
    Ik heb nu ook de afbeelding bekeken waarnaar xiwel verwijst. Zulke snoepjes herinner ik me ook wel. Maar ik kreeg voor mezelf echt nooit een heel zakje snoep voor mezelf. Als ik al uit zo’n zakje mocht kiezen dan was het als een kind op school uitdeelde voor zijn/haar verjaardag en dan mocht ik er √©√©n uitkiezen.
    Ik kan me niet herinneren of ik dan een duidelijke voorkeur had, en dus ook niet welke dat geweest kan zijn.
    Ik noem hierbij dus wel weer een moment dat ik een snoepje kreeg, als een kind uitdeelde op de verjaardag. Dat was nog best wel vaak, want ik zat in een grote klas, van ruim vijftig kinderen. Echt waar, op schoolbank.nl is nog een foto van een klas te vinden, waar ik in zat en idd met ruim vijftig kinderen.
    Dus veel tractaties per jaar, die zich beperkten tot een snoepje, meestal.

    —–

    AUTHOR: emigrant
    DATE: 08/17/2009 07:39:59 PM

    @Trijntje: Voor iemand die niet veel snoep kreeg herinner je je best veel, Trijntje! Rang had hetzelfde kleurschema als ik beschreef. En ook de Fruitella’s waren in dezelfde kleuren, maar dan in pasteltinten. Zelf schiet mij nu nog de bordeauxrode “wijnbal’ te binnen: een tractatie. Je moest er natuurlijk op zuigen, niet bijten. Het smerigste snoepgoed vond ik Bazooka kauwgum (kaachem, in onze kindertaal). Shocking pink, het rook niet lekker, maar ik pakte ze toch aan, omdat er een begeerlijke plaatje bij zat: een mini stripverhaaltje als ik mij wel herinner.
    De kleuren van snoep en die van kleding of meubels zijn volgens mij heel verschillende dingen. Hoewel ik het liefst rode snoepjes had, zou ik er niet over peinzen mij in het rood te kleden (gaat ook moeilijk als man) of rood behang te nemen.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s