Schietend kind

Ach ja, la Westphalie, Voltaire had al problemen met deze landstreek. Te gast bij goede vrienden op het land in Westfalen was ik er getuige van hoe hun twaalfjarige zoon opbiechtte de haan van de buren doodgeschoten te hebben. Hij had een goede reden gehad: de haan viel immers steeds ‘zijn’ kippen lastig. Dus had hij een buks genomen, het dier doodgeschoten en begraven (Een beetje schuldgevoel had hij dus wel.)
Dat een twaalfjarige nog weinig gevoel voor proportie bij conflictoplossing heeft kan ik begrijpen. Ook het ware wezen van een haan was hem misschien nog ontgaan. Maar dat ouders hun wapens zo laten rondslingeren dat kinderen daar toegang toe hebben, dat vind ik onvergeeflijk. En volledig onbegrijpelijk vond ik hun reactie: ze wilden de jongen bestraffend toespreken, maar konden daarbij hun lachen niet houden. Nu weet de jongen dat het niet zo erg was. Wat moet er van hem terechtkomen? Hoe lang heeft de buurjongen nog te leven?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s