Sprekende hond

Ik droomde dat ik een hond had. Op een dag ontsnapten hem twee woorden. Ik wilde het eerst niet geloven, maar inderdaad: hij had twee woorden gezegd. Langzamerhand ontdekte ik dat hij echt kon praten , en niet zo’n beetje ook. Hij had zich alleen wat op de vlakte gehouden, zo verklaarde hij, omdat hij zich door zijn lichamelijke verschijningsvorm onder de mensen niet  erkend voelde, en ik moest het alsjeblieft ook niet verder vertellen. Onze vriendschap werd hechter, en enige tijd later ontdekte ik dat hij ook kon lezen. Alleen geen zware handboeken, zei hij. Toen kwam ik in gewetensnood: zou ik hem nu alleen thuis laten, terwijl ik bij iemand in Mainz op bezoek ging?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dieren, Dromen

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s