Gloeilamp in Cairo

Onder de aanschaffingen voor mijn kamertje in de studentenflat in Cairo was de gloeilamp de duurste. 50 Piaster kostte hij; een klein vermogen. Het theekannetje (kanaka) was geloof ik maar 10 PT; de spiritusbrander (sbirtaye) 25 PT, een fles ‘spiritus’ (sbirtu) 2 PT. Waarbij de fles zelf dan nog de grootste investering geweest zou zijn, maar ik had nog een wat versneld leeggedronken drankfles uit het vliegtuig.

De gloeilamp was er een van de soort die nooit kapot ging. (Die bestonden al lang; ze werden alleen in rijke landen niet verkocht.) Een echte Philips was het. De fabriek moet al voor de nationaliseringen bestaan hebben en had op de een of andere manier zijn naam mogen behouden.

Daar hing hij dan, aan mijn plafond. Onbelemmerd door een lampenkap verbreidde hij zijn stralende licht. Behalve als de stroom uitviel natuurlijk. Voor dat geval geval was er een kaars, omringd door een blikken structuur met drie spiegels. Dat ging ook goed, maar was betrekkelijk duur.

Nu moest de lamp bewaakt worden. Daar was Choueimy voor, die de kamer schoonmaakte, het bed opmaakte en wiens voornaamste taak was, mij te bewaken. De lamp bewaakte hij meteen mee. De grootste bedreiging voor de lamp was Choueimy zelf. Telkens als ik een paar dagen weg was nam hij hem bij zich, om diefstal te voorkomen, zoals hij zei. Als ik terugkwam haalde ik hem weer bij hem af. Een keer was ik een hele week weggebleven en hij was zichtbaar teleurgesteld dat ik weer terug was. Toen ik voorgoed vertrok was ik hem voor en heb hem de lamp cadeau gedaan. Toen straalde hij.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cairo

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s