Dompertje

Ik zocht iets op in de atlas en bleef daarna nog wat doelloos verder bladeren. Zo kwamen de kaarten van Canada, Siberië en Mongolië langs, en ineens zag ik deze mij onbekende landstreken voor ogen. Reusachtige, koude gebieden zonder noemenswaardige stad; alleen kleine, onbehouwen plaatsjes vol zuipende houthakkers en vissers, pelsjagers en veehoeders. Plaatsen waar ik niet hoor, waar ik mij nooit thuis zou kunnen voelen. Verlangt iemand dat dan van mij? Nee, maar toch gaf deze gedachte mij ineens een gevoel van grote eenzaamheid, van verloren zijn in de wereld. Zo kan bij de ‘juiste’ grondstemming een kleinigheid me al meetrekken in de diepte. Maar het was gauw weer over.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Persoonlijk

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s